Birini kusurlarıyla kabul etmek için onu gerçekten çok sevmek mi gerekiyor?

İnsanoğlu kusur, hata üzerine yaratıldı, kusurları garipsemek yahut kusurlardan ötürü iğreti bakmak zaten fıtrata terstir ki, bence kökeninde kibir de yatar o kişide. O açıdan kusurları '' gören '' kişilerden bence hayır gelmez...

İşin bir de öte yanında, kusurlarıyla kabul etmek gibi bir tabiri de ben doğru bulmuyorum. Neden bilhassa görüyoruz ki kusurları? Mesela birinin bize karşı muhteşem tavırları vardır, verdiği kıymet vardır, dünyaları verseniz aynı kefeye giremezler. Hiç bu noktada kusur mu görünür? Karakter olarak insanlar esner, yapıcı olur, iyiye yönelir ve harika bir iletişim atmosferi oluştururlar, huyu güzele doyulur mu hiç? Değiştirilemez durumlar dışındaki her şey de değişebilir, yeter ki insan istesin. Tabi bunun için de doğru insan olmalı ki değiştirsin...