Hiç aklım ve kalbim arasında sıkışıp kalmadım. Karar verirken her zaman duygularıma güvendim ve hiç bir zaman yanılmadım. Yanlış bir karar almış olsam bile pişman olmadım, tecrübe edindim diyip yoluma devam ettim.
Evet. Çırpınıp duruyorsun, kararsızlık öldürüyor bir taraftan. Her ikisini de denemiş ikisinden de pişman olmuş biri olarak söyleyebileceğim tek şey, k ilkinde kalbim yerine aklımı kullansaydım, ikincisinde aklım yerine kalbimi kullansaydım olurdu. Ama hayat öyle tuhaf ki yaşanan şeyler birbirine domino taşı etkisiyle bağlı. ilk sefer mantıkla davransan ikincisi hiç olmayacaktı mesela
Elbette yaşadım. Genellikle kalbine hükmü olmayan biriyim. O sebeple hep duygusal kararlar alıp sonunda üzülen oluyorum. Ama bazen aklımı da kullandığım oluyor. O anlarda kendimi oldukça şanslı hissediyorum. Mantığın olmadığı her şey hüsran oluyor çünkü.
Evet, yaşadım. Kafam farklı bir şey dedi, kalbim bambaşka bir şey. Kafam, onun yaptıklarından dolayı "seni sevmiyor galiba, arada eskiyide hatırlıyor, peki ya sen hayatının neresindesin?" Dedi kaç kez. Kalbimse, "kaç sene oldu, hala bu düşünceleri kafandan atamadın, görmüyor musun seviyor seni, önüne bak ve mutlu ol" dedi.
Uzun süre böyle gitler yaşamıştım, aldığım cevaplar beni tatmin etmemişti.
Böyle bir ikilemde kalmadım. Sadece başımdan geçen en büyük hadise Boşanma vâkâsıdır. Aklım ve kalbim arasında çok gittim. Eğer vücudunuzda kangren olmuş bir yer ya da kanserli bir hücre varsa yayılmadan kesip atmak en doğrusudur. Eğer mantğınızla karar vermez iseniz tüm vücudunuza yayılır. Olan size olur. Bend eöyle yaptım. Vicdanımı rahatlatmak içinde tüm taşların yerine oturmasını bekledim. Ama satır taşı bu. Nereye kadar. Ama yine de sabrettim.
Genellikle aklımı seçen tarafım. Duygularımın olduğu taraf çok kırılgan, naif aklımın olduğu taraf tam aksi güçlü, mantıklı, savaşçı.. Aklımın olduğu tarafta daha güçlü hissediyorum. Duygularıma kayarsam kırılacakmışım gibi oluyor. Aksini kanıtlayan da olmadı daha. Bu ikilemin içinde her zaman aklımı seçiyorum. 😄
Evet şu an mesela. Birini çok seviyorum ama annesi beni istemedi ve o da günah mi diye benden ayrilmayi dusunuyor galiba. Benim ailem de ayrıl sen de ondan diyorlar. Yq kalbim ya aklım? Onu çok seviyorum ama ne yapıcam ben? Sanırım ben kalbimi seçicem.
Aklınız ve kalbiniz arasında kaldığınız zaman bence aklınızı seçin. Çünkü bence duygularımızla verdiğimiz kararlar zamanla bizi pişman edebilir. Bir kişi için yaptığınız fedakarlıklar vb konularda örneğin. Ama aklınızla hareket ederseniz hiçbir zaman pişman olmazsınız diye düşünüyorum. Millet çok duygusuz. Sizi üzmelerine izin vermeyin.