Aşk insanı değiştirecek güce sahip midir?

Geçen gün Instagram‘da şöyle bir söz okudum birisiyle bir ilişkiye başlamadan önce kendinize sorabileceğiniz tek Soruş olsun ben bu insanın sevmediğim hareketleri ne katlanabilir miyim çünkü kimse kimseyi değiştiremezsin insan neyse odur insan değişmez yedi yaşında neyse 70 yaşındada otur ya da can çıkar huy çıkmaz atalarımızın hangi sözü boşa çıkmış değil mi o yüzden yani şu soruyu sormak gerek ben bunu alışabilir miyim önemli olan bu değiştirebilir miyim diye sorma kadar çünkü kimse değişmez.

Bence insanın üç tane hali vardır. Birinci aşık olmadan önce, ikinci aşıkken, üçüncüsü de vazgeçmişkene.
Yani aşk insanı her türlü değiştirir. Henüz kalbin boşken kendini çok mantıklı zannedersin, bazı durumlara hep asla dersin fakat aşıkken bunlar değişir, işin içine kaybetme korkuları girer, fedakarlık edersin, taviz verirsin, uğruna karşına aldığın insanlar olur, çok duygusal davranırsan mantığını arka plana atarsın, hayaller kurarsın. Sonrasında o çok sevdiğin insan seni gözünü bile kırpmadan terk eder, verdiğin tüm çabayı hiçe sayarak. İşte bu süreçten sonra en güçlü insan çıkar ortaya " vazgeçmiş ve kabullenmiş insan". Kimisine göre bu süre çok uzundur kimisine göreyse kısa.. fakat o kabullenişten sonra insan artık daha fazla farkındalık kazanıyor ve" eskiden ne aptalmışım be" diyor kendi kendine. Ama ben aşkın en çok o hâlini seviyorum. Akıllandırıcı ve öğretici olmasını.. ve insanı sonraki ilişkilerinde daha temkinli hale getirmesini..