İlk flörtünüz kaç yaşında oldu?

Yıllardır aynı soruları soruyor gidip adım atmak açılmak varken burada zamanını harciyor

Benimde daha olmadı sevgilim acılmadim kimseye ama ben kafaya takmiyorum

20 yaşındayım bende

Psikolojik sorunlarım olduğunu nerden çıkardın? Bir erkeğin sevgilisi flörtü kız arkadaşı sosyal hayatı falan yoksa psikolojisi mı bozuk olmak zorunda? Benim kişilik yapım çekingen utangaç sessiz içe dönük maalesef bende bpyleum çocukluktan belli böyleyim 32 yaşındayım hâlâ aynıyım hiç açılamadım kendimi aşamadım bu benim doğal halim ayrıca dış görünüş olarak da kızların bakacağı hoşlanacağı seveceği bir erkek değilim demekki istersen utangaç çekingen sessiz asosyal oluyum eğer yakışıklı olsaydım bu yaşıma kadar sevgilim illa ki olurdu

Valla artık tipsizlerin bile sevgilisi oluyor. Tipim yok demek bahane

bir şey sorcam ben dışarı hergun çıkarım ama kalabalık ortamlarda bulunmam. Ya tek çıkarım ya da 1-2 tane arkadaşımla. Bu asosyallik sayılır mı?

Ben asosyal değil icedonugum o zaman

Fazla konuşkan değilimdir. Hafif utangacligim var ama eskiden daha aşırıydı. Üni ortamı biraz rahatlattı beni

Çocukluğum ergenliğim gençliğim hep içime kapanık utangaç çekingen sessiz asosyal yalnız mutsuz geçti sosyal olamadım olamıyorum istesemde çünkü kişilik yapım izin vermiyor bu bir psikolojik sorun değil bana göre psikolojim zaten bozuk o ayrı çünkü gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı ama asıl sorun kişilik yapımdan kaynaklı ben istemeyerek kapanık yaşıyorum senrlerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum zaten arkadaşım çevrem yok işim yok ben hasta değilim her insanın yapısı farklı benimde yapım böyle ya da zamanında yeterince açılamadım yanı çocukluk ve ergenlik dönemleri yetişkinliğimi de olumsuz etkiledi hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz kaldım zamanla daha da kapandım kapandıkça kapandım sadece sevgili flört değil her konuda kaybettim zaten belkide uzun süren bie kabullenme sürecindeyim belki de zamanla tamamen kabulleneceğim bu durumu sonuçta kolay değil bu hayatı kabullenmek

Hangi şehir de yaşıyorsun? Üni okudun mu?

Ankara okumadım sadece aöf okudum onu da geç okudum bitirim daha yeni zaten ama liseden sonra eve kapandım askere gittim geleli 10 sene oldu hâlâ kapanık yaşıyorum hiç açılamadım hatta bu süreçte daha da kapandım

Şimdi 32 yaşındayım zaten bu yaşıma kadar böyle yaşayarak ömrümün yarısı böyle geçmiş hep kaybetmişim hayatı hep kaçırdım hiçbir şey yaşayamadım her şey içimde kaldı gençliğim heba oldu çoğu şeye geç kaldım hayata karşı da zayıf güçsüz biriyim çocukluktan belli sağlam temelim oluşmadı yetişkinim ama temelim yok bu yüzden hayata uyum sağlayamam sanmıyorum toplumda bana yer yok senelerdir dert yanıyorum ama farkındayım aslında biliyorum hayal ettiğim şeyler gerçekleşmeyecek böylece yaşlanıp ölürüm bana artık bazı şeyler imkansız geliyor sürekli kapandıkça kapanmışım belki kabullenirim belki kabullenemem bilmiyorum ama kaybedeceğim kesin yani

Temelim altyapım yok ben artık hayata topluma herşeye uyumsuz kaldım çocuklukta ve ergenlikte gelişim sürecini sağlıklı tamamlayamadım bu eksikliğin telafisi yok bu bir psikolojik sorun da değil bana göre sadece eksiklik şanssızım maalesef

Büyük ihtimalle bu hayatta beni kimse anlamayacak da

Ankara gibi yerde bu durumda olmak çok ilginç gerçekten