25 yaşımdayım ve sevgilim olmadı. Sorun ne sizce?

Herkes aynı şeyi söylüyor. Bende kırküç yaşındayım. Sıradan bir aile de büyüdüm ama manevi olarak, dini olarak kendimi ona göre şekillendirdim. Ömrü hayatım da hiç bir kıza gönülde vermedim. Hatta yanlış anlar diye tebessüm dahi etmedim. Yanlış anlar, gönül meyil etmesin diye. Nasip görücü usulü evlendim ama olmadı ihanetle ile bitti maalesef.

Asıl sorun şu bir çok kişi niye bu kadar sevgili yapıyor. Seviyeli bir arkadaşlık, dostane bir muhabbet kurulamaz mı? İlla gezmek tozmak mı gerekir. İlişkiler ikinci el piyasası eşyası gibi olmuş artık. İnsan ne aradığını bilmez mi? Herkes düzgün olmayabilir, sahtekar olabilir ama seviye, sınır aşılmadıkça karşındaki insanın kumaşını, ne mal olduğunu anlarsınız.

Sorun ne aradığınızı bilmemekte. Sorun herkesi kendiniz gibi görmekte değil asıl sorun sadece duygusal boşluğu bir şekilde doldurmak, benimde bir sevgilim olsun meselesinde.

Karakterine uygun bir insan profili seçersin ve onu ararsın. Ararken de illa ki diyalog kuracaksın ama seviyeli, sınırlı olacak. Dostane bir ilişki olacak bu. Kanka olmayacak, dibine girmeyecek. Eğer dibine girerse seni obje görür. Senin hoşuna giden, onun da hoşuna gider.

O zaman sorun sende. Seviyeli olacaksın. Seviyeli ol, onun senden sıkılıp sıkılmadığını anlarsın. Bıkıp bıkmadığını zamanla anlarsın. Zaten amacına ulaşamayan kişi bahane üretip gider. Çok sıkıcısın, yan yana gelemiyoruz, yanak vermiyorsun, soğuksun der, gider. Seviyeli ol, ne kaybedersin.

İlla ki duymuşsundur. Kara gün dostu diye. Halen böyle insanlar var bazılarının hayatında. Hiç bir beklenti, menfaat içine girmezler. Aradığın zaman her zaman ulaşırsın. Üç sene geçse de niye aradın demez. Seni dinler. Kafası başka boş işlere çalışmaz. İşte aradığın kişi de böyle birisi olacak. Ama bunu yapmıyorsunuz, yapmak istemiyorsunuz.

Bu sözlerim geneledir. Kimseyi incitmek değildir niyetim. Çuvaldızı kendinize batırın derim. İlk önce hatayı kendinizde arayım. Karşımdaki kötü biriymiş ne yapayım diyebilirsiniz. Evet buna yapacak bir şey yok. Ama seviyeli olursanız kendinizi de korursunuz.

Sorunu sen bazlı değil de seni anlamayanlar gözünden ele alırsak Sorun sevgiyi tanıyamamak sevgi ile kabul edeceksin önce karşında ki insanı hayat hızlı akıyor diye sen de level atlamaya çalışmayacaksın.

Gül dikenini seviyorsa yine de güsellik saçıyorsa.
Aynı şekilde karşındaki insanı yaptığı, yapmış olduğu veya hayatın içinde kadere bağlı her ne olursa olsun olmuş her şeyi ile sahipleneceksin.
Kıyafet beğenmiş giymiş hoşuna gitmiş. Bu ne ya böyle sevmem ben böyle şeyleri kendine çeki düzen ver gibi baştan balığı koparmayacaksın. Seni seven zaten asla yanlış yapmaz, ona yanlış yapanlara karşı da birlikte destek ol. Baştan her şeyine sınır koyma.

Kimse kimsenin malı değildir sahiplenmek fedakarlık duygusu böyle bir şey değil.

Böyle kısa bir örnek verdim sevgi çatışması yaşanırsa sevgi biter aşk zaten yalan olur.

Bazı detaylar oturmuyor. Ailen biri ile nasıl sevgili olmanı ister. Bu aileye şaştım, görücü evlilik için görüştürse neyse de... Senin sevdiklerin ısrarla seni sevmiyor ve seni sevenleri de sen sevmiyorsan, biraz daha kapsamını genişlet ve insanlarda kusur bulmak yerine biraz da olsa sevmeye çalış.