Ayrılık sonrası oluşan duygusal eksiklik hissiyle nasıl başa çıkıyorsunuz?

İlk zamanlar çok zor oluyor. Telefondan uzak durmak en iyisi gibi geliyor bana bu zamanlarda. Zamanla alışıyorsun artık olmayışına. Yine de en mutlu olduğun zamanlarda çok üzüldüğün zamanlarda ya da ne biliyim görse o da gülerdi dediğin zamanlarda elin telefona gidiyor.

Merhabalar..⛄️ Aşk ilişkileri söz konusu olunca gönül istiyor ki kimse ayrılmasın. Bilmiyorum ayrılık bana hüzün verir. İlla ki bende ayrılık yaşadım. Konuşmalar, görüşmeler, sürekli aşina olduğum mimik hareketleri dahi kazınıyor beynime. Günaydınlar, yeme ye demeler, iyi geceler dilemeler, merak etmeler, birlikte kurulan hayaller. Ve sonra deprem yani ayrılık. Zor bir süreç, duygusallığın en yukarda olduğu dönemler benim için.. Öyle zamanlarda yalnız olmayı tercih ediyorum. Oturup karaları bağlamıyorum çünkü hayat bir yerde devam ediyor evet ama biraz daha hassaslaşıyorum. Kendimi çok karanlığa itmemek için her ne kadar tökezlesemde ufak sıyrıklarla atlatmaya çalışıyorum tek başıma. Bir başkasına gidip ağlamıyorum ya da fikir almıyorum. Kendimle kalıyorum, biraz daha işlerime odaklanmaya çalışıyorum, resim çiziyorum, kafamı dağıtmak için bir saat spor yapıyorsam onu ikiye çıkarıyorum. Onunla ilgili bişey görüp, okumak, ya da bir anı gözüme gelir gelmez odağımı başka şeylere çekiyorum. Hayata kaldığım yerden devam ediyorum, kendimi motive edicek şeylerle önüme bakıyorum. Her gün sabah olmaya devam ediyor zaten, hayata devam ama güçlü…

Bir süre için çok başa çıkabildiğim söylenemez, kolay kolay bir ilişkiye başlayamıyorum fakat başladığım zamanda gerçekten karşımda ki insanı önemsediğim ve bir sevgi durumu oluştuğu içindir. Tüm bu duyguları en uçta, yoğun olarak yaşayan biriyim. Sebep ne olursa olsun bittiği takdirde koskoca bir boşluk oluyor hayatımda, buna alışabilmem de çok fazla zamanımı alıyor ve yoğun olan duygularım olumsuz yönde de aynı şekilde ilerliyor fakat belli bir zaman sonra kendime geliyorum bir şekilde. Sonuç olarak olmayan ya da oturmayan bir şeylerden ötürü devam edilmemiştir, belki devam etse çok daha fazla üzüleceğimi idrak edebiliyorum ya da benim için doğru insanın o kişi olmadığında karar kılıyorum ve azalarak etkisini kaybeder beslediğim duygular. Bu benim için bir kaç günlük ya da bir kaç aylık bir süreç olmuyor, uzunca bir zamanımı alsa da ders çıkarıp önüme bakıyorum işte.