Dalga geçecek veya saçma sapan yorumlar yapacaksanız hiç yapmayın!!!
16 Yaşımdan beri altıma işiyorum ve bunu annem ve ablam dışında kimse bilmez.
Doktora gitmeye de utandım işin aslı.
1 hafta önce ise bu sorunumu onu kaybetmekten korktuğum için paylaşmadığım aşık olduğum adamla evlendim.
İlk günler çok güzeldi ve bununla ilgili bir sorun yaşamamıştım.
Ta ki düne kadar.
Dün sabah uyandığımda yatağımı ıslattığımı fark ettim.
Başladım ağlamaya. Sesimi duyan eşimde uyanıp bir bana bir de ıslak çarşafa baktı.
Dediğim gibi daha önce böyle bir şeyden bahsetmemiştim ona.
Bir süre sonra bana ne olduğunu sordu ve bende ağlaya ağlaya her şeyi anlattım.
Eşimse bana sarılıp sakinleştirmeye çalıştı.
Eşimin yüzüne bakamıyorum ve aşırı utanıyorum.
Eşimde bunu fark etmiş olacak ki dün akşam uyumadan bir-iki saat önce aldı beni karşısına konuştu.
Bu sorunu beraber aşacağımızı, ondan utanmama gerek olmadığını ve bunun bir sağlık sorunu olduğunu benim bir suçum olmadığını söyledi.
Fakat ben yine de çok utanıyorum.
Yüzüne bakamayacak duruma geldim.
Evet basit bir konu ama insan aşık olduğu adamın karşısında böyle bir şey yaşadığında ister istemez gururu zedeleniyor…
Rezil olmuşum gibi hissediyorum…
Ne yapmam lazım?
Yani ona layık olmadığımı düşünüyorum.
O ise böyle bir şey olmadığını söylüyor ama o an aklımdan çıkmıyor ve bir daha yaşanma olasılığı sürekli aklıma geliyor.
Nolur bir akıl verin
16 Yaşımdan beri altıma işiyorum ve bunu annem ve ablam dışında kimse bilmez.
Doktora gitmeye de utandım işin aslı.
1 hafta önce ise bu sorunumu onu kaybetmekten korktuğum için paylaşmadığım aşık olduğum adamla evlendim.
İlk günler çok güzeldi ve bununla ilgili bir sorun yaşamamıştım.
Ta ki düne kadar.
Dün sabah uyandığımda yatağımı ıslattığımı fark ettim.
Başladım ağlamaya. Sesimi duyan eşimde uyanıp bir bana bir de ıslak çarşafa baktı.
Dediğim gibi daha önce böyle bir şeyden bahsetmemiştim ona.
Bir süre sonra bana ne olduğunu sordu ve bende ağlaya ağlaya her şeyi anlattım.
Eşimse bana sarılıp sakinleştirmeye çalıştı.
Eşimin yüzüne bakamıyorum ve aşırı utanıyorum.
Eşimde bunu fark etmiş olacak ki dün akşam uyumadan bir-iki saat önce aldı beni karşısına konuştu.
Bu sorunu beraber aşacağımızı, ondan utanmama gerek olmadığını ve bunun bir sağlık sorunu olduğunu benim bir suçum olmadığını söyledi.
Fakat ben yine de çok utanıyorum.
Yüzüne bakamayacak duruma geldim.
Evet basit bir konu ama insan aşık olduğu adamın karşısında böyle bir şey yaşadığında ister istemez gururu zedeleniyor…
Rezil olmuşum gibi hissediyorum…
Ne yapmam lazım?
Yani ona layık olmadığımı düşünüyorum.
O ise böyle bir şey olmadığını söylüyor ama o an aklımdan çıkmıyor ve bir daha yaşanma olasılığı sürekli aklıma geliyor.
Nolur bir akıl verin
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer