Kimseye güvenim kalmadı ne dosta ne sevgiliye hayatıma giren herkesi güvensiz görüyorum?

Kardeşim dediğim bi dostum vardı bi anda içindekileri kustu küfür etti sonra pişman oldu özür diledi tamam dedim yine onca anı yaşamışız ama eskisi gibi olmadım tabi sadece allaha havale ettim ben onu canımın içi gibi görürdüm kimseye güvenmemem gerektiğini o zaman anladım bu dostumdan öncede bi arkadaşım daha vardı oda sürekli kıskançlıktan çekemezdi sürekli eleştirirdi beni onuda gerçek dost sanmıştım oda değilmiş onuda sildim. sevgilim var ama sevgili dediğin her anında yanında olur haklı olduğum konuda bile kendisi triplenir çok alıngan ilişkilerede güvenim yok oda biyere kadar gibi geliyo oda içindeki bi şeytana bakar içindeki nefreti kusması kimseye bi güvenim kalmadı kırılmaktanda çok yoruldum hiç kimseye vericek kalbim güvenim kalmadı o kadar inanasım gelmiyoki artık
Güncellemeler
+1 yıl
Ben pandemide yani bundan 1 sene önce baya depresyona girmiştim 5 6 ay kadar ne yemek yiyodum ne su çok azdı odama tıkılmıştım herşeyden çok bunalmıştım ölmeyi bile düşündüm ama yapamadım tabi kardeşim dediğim dostum o ara nefreti kusmuştu işte o kadar yıkıldımki kimseye ne dost ne sevgili olarak bağlanmak istemedim herkes o kadar sahte gelmeye başlamıştıki kim ben farklıyım dese yine aynıydı ama ben herkesin derdini dinlerken kimse benim sorunumu dinlemedi ne sevgilim ne dostlarım
Kimseye güvenim kalmadı ne dosta ne sevgiliye hayatıma giren herkesi güvensiz görüyorum?
Cevapla