Güzel olmayı herkes ister ve gerek makyaj , gerek estetik , gerekse diyet ve sporla bir nevi ulaşırız bu beğeniye. Ancak ya güzel sevilmeye? Herkes bu şansı elde edebilir mi?Çıkar gütmeden sadece bizi biz olduğumuz için en saf ve sonsuz biçimde sevilmeyi başarabilir miyiz? Tek bir seçim hakkınız olsaydı; Güzel olmak mı olurdu bu? Yoksa güzel sevilmek mi?
Çok güzel mi olmak isterdiniz, çok güzel sevilmek mi?
Hiç biri desem? Çünkü çok güzel olunca, bize söylenecek olan sevgi sözcükleri gerçek ve yalan arasında bir arafta kalacak, beni gerçekten ben olduğum için mi seviyor yoksa güzelliğimden dolayı mı diye düşünüp duracağız. Çok güzel sevilince, başka dünyalara dalıp gideceğiz. Zayıf düşüp kendimizi kandıracağız. Bizi seven kişinin sırtına yaslanacağız ve bir gün o kişi gider veya ölürse afallayıp düşeceğiz.
Görsel benim için çok da önemli değil diyeceğim kimse inanmayacak🙂 Ben çirkin olanı da sevebilirim. Ben sevince güzel olur benim gözümde. Yeterki kalbim çarpsın. Bu bağlamda; sevilmek isterim güzellik geçici.
Koşulsuz sevilmek tabi ki. Tercihim güzel sevilmekten yana. Çünkü sevmeyi bilmeyen insanlar çoğunlukta. Kıran, saygısız, üslubu olmayan kaba birçok insan mevcutken güzel sevilmek derim.
Güzel kelimesini de oldum olası bagdastiramam erkekler ile, güzel erkek kalıbı hep komik gelmiştir 🙄 güzel sevilmek de istemezdim ama büyük sorumluluk, sevilmeden çok göze de batmadan minik minnak yaşıyoruz iste 😊
Merhaba 🎈 Hepimiz "güzel sevilmek" deriz sanırım, bi yanımız bunun ikisinin de iştahlısıdır oysa. Hem güzel /yakışıklı olmak, hem çok sevilmek, hem çooook güzel sevilmek nasıl da kalbe ve kulağa tılsımlı geliyor. Bi yanını eksik yaşıyor olmanın açlığı bu. Kısmettte varsa hepsini derim ben.