Boşanıyoruz ama çok üzülmüyor gibiyim, daha sonra mı özlerim acaba?

Neyi becerememisim bana saygı duymayan insana daha ne kadar katlansaydim

Bir buçuk yaşında. İnan ayrılabiliriz çok doğal ama çocuğuna sahip çıkmamasi bana normal gelmiyor. Bana öfkesi var çocukta gözümden düştü diyor onun suçu ne

Ya dediği lafa bak çocuğu bile gözümden düşürdün

Tamamen kıskançlık onu sevdiğimi düşünmemesi. Kendimi savunmam. Kadını köle gören zihniyete boyun eğmemem

Aynen ama aşırı ataerkillik kadının hiçbir hakkı yok bana telefon kullandirmiyordu düşün artık

Bana çok güzel rol yapmış nerden bileyim evlenene kadar herşeye evet dedi beş yıl sevgiliyfik ailesini bile sildi. Evlendik bir yıl çok iyiydi sonra basladi olaylar. Aile apartmanında oturuyoruz her dakika ailesi ve kardesleriyleyiz baş başa vakit geciremiyoruz bile bikmistim artık.

boş ver nereliyse ben öyle aşırı cahil aile sülale ömrümde görmedim gorecegimide sanmam kurtuluyorum. Çocuk var üzülüyorum ama ya oda babası gibi olursa ilerde eşine aynı seyleri yaparsa. O bozuk zihniyete kurban veremem onu

Psikolojik şiddet ve şiddetli geçimsizlik.

Baskı yaşadım hep eve hapsetme üstünlük kurma bana değer vermeme falan vardı. Ailesini daha önde tutma beni ikinci plana atma

Önce ben hep söylerdim çünkü anlasamiyorduk en son yine ben bosanicam artık bitsin dedim oda tamam dedi artık istemiyorum sevmiyorum sana güvenmiyorum vs demeye başladı. Ailesi her bir yandan bana laf söyledi o bunlara göz yumdu bende de kendini bitirdi. Dilekçeyi verdik haftaya mahkeme var anlaşmalı olarak bitecek. Bana olan öfkesinden çocuğu bile arayıp sormuyor

Sonradan üzülüp özler miyim acaba

Oğlan uyandı onu uyutmaya calisiyorken buraya da bir yazayım dedim