Yani şu son zamanlarda artık iyice olgunlaşmış birisi olarak benim 7-8 yıldır hayatında kimse yok olmadığı için de gayet mutluyum, bazen düşünüyorum da ne kadar gereksiz ne kadar boş şeylere vakit harcadığımi bir kez daha görmüş oldum.
Uzun zamandır yok diyebilirim.. İlişki istemeyen moddayım sanırım ben.. Yalnızlık bana ilişki yaşamaktan çok daha keyifli geliyor.. Burnumun dikine gidiyorum istediğim gibi.. İnsan belli başlı olayları aştıktan sonra artık sıradan duygular ve söylemlere inancını kaybediyor.. Sanki farklı biri haline bürünüyor.. Zaman geçtikçe insan büyüyor, pişiyor belki de bir parça da hissizleşiyor.. Güvenme ve sevme konusunda daha cimri oluyor.. Bir de diyorsun ki içinden "ohoo şimdi hiç işim gücüm yok da sana kendimi mi açıcam".. Keyifli geceler..
3 4 ay önce biten bir ilişkim oldu boşluğa düştüm ilgisizlik beni patlatıcak sanki alışmışlık duygusu ayrıldıktan sonra hemen birini bulma düşüncesine karşıyım normalde ama size değer veren ya da arkadaş olduğunuz insanlardan ilgi görmek biraz rahatlatıyor insanı
Berbat tek taraflı bir ilişki 😪 Alt yapı olmalı Sevgi saygı anlayış içinde sınırı engeli olmayan her gün her an olabilir endişesi ile hazırlanmak yer mekan ayıbı olmayan suyun aktığı gibi akarına bırakmak gerek var ama yok arasında berbat bir ilişki
5 kere topu kendi sahadam alıp ceza sahasına getirip şut çektim aynı kaleciye ya direkten döndü ya kaleci tuttu en sonunda baktım. Olmuyor hakeme ağladım o kadar uğraşıyorum diye çabamı gol say kırmızı kart verdi. Oyun dışı kaldım
Hiç olmadı ben uğraşmadım bu devirde kızlarla uğraşmak zaman ve para kaybı her erkek yanlız yürür yanlız savaşır bu hayatta o yüzden kimseye muhtaç olmadan yaşamak en iyisi bu güne kadar kimseye çıkma inme gibi teklifler etmedim etmemde.
Yalnızlığa alıştım sanırım. Haftasonları arabaya atlayıp tek başıma bir yerlere gitmeyi, tek başıma takılmayı, bir şeyler yiyip içmeyi, tek başıma kamp yapmayı ve tek başıma da mutlu olmayı öğrendim.