https://youtu.be/G7VgtKp0sOM Hatımızın içinde olan sevdiklerimiz, birde dışında kalmak zorunda olan sevdiklerimiz var.. Hayatımızda olanlarla mutlu kalmaya çalışırken, dışında kalmak zorunda olanlara İçi gidiyor insanın. Yarım bir mutluluk sanki... Yarım olanı tamamlamak için kiminin zamana ihtiyacı var, kiminin ki de asla bir araya gelemeyecek olma gerçeği... Eğer bu ayrılığın sonu vuslat olacaksa böyle ayrılığa değmez mi? Değer... Peki sonu asla kavuşmak olmayan ayrılıklar... Ölmüş ve bu dünyadan göçüp giden sevdiklerimiz... Kavuşmak yok, vuslat yok... İşte buna yarım kalmak denmez mi? Denir... Yanımızda olan sevdiklerimizin kıymetini bilmek dileği ile...
Bu bağlamda; senin varlığına doyamadığın, Ayrılmak zorunda kaldığın o kişi kim?
Güncellemeler
+1 yıl
SS soru ✌️
Varlığına doyamadığın, ayrılmak zorunda kaldığın o kişi kim?
Çok kısa bir süre önce oldu. Toparlanmaya çalışıyorum. Nasıl yapılır pek bilmiyorum ama böyle sosyal medyada kafa dağıtmaya çalışıyorum. Sadakat de sağladığın için hemen kırılmıyor, başka denizlere yelken de açılmıyor. Bilmediğin bir zamanı huzursuzca yaşamak gibi bir şey.
Ayrılmamın hayrına olduğu bir ilişkiyi bitirdim. Kendisinin şartları kapanmam, namaz kılmam ve annesi ve kız kardeşi ile aynı evde yaşamamdı. Bir türlüsü koparmıyordum fakat 20 yaşındayım kendime yazık etmemeliyim diyip bıraktım. Yoksa ilerde başımı çok vururdum
vardı öyle birisi ve beni o mecbur bıraktı çünkü hiçbir şekilde bana değer vermiyordu ayrılmak zorunda kaldım ilerlemiyordu ne sıkıntı varsa hep ondaydı
Canim evim. Yatağım yorganım. Ahhh yastığım. Benim canim yastığım. Doyamadım daha uykulara ayırdılar. Evimden zorla kopardılar. Sadece bir kaç saat kaldı sabret Geleceğim elbet Ahh yatağım yorganım Kavuşacağız bu gece elbet Skfwkdkss
@Zincirevurulmuşkız Ben olaya şöyle bakıyorum , sahip olduğumuz aile , aslında sahip olacağımız ailedir. Nitekim çocukken anne /baba aidiyeti, yetişkin olup , ebeveyn olduğumuzda istediğimiz aidiyettir.
Her bireyde , ailede mutlaka sorunlar olur ama insan ailesine yüz çevirmemeli.
Hani o ilişkinin ilk zamanlarında ki mutluluk var ya ben onu çok beklemiştim. Yıllarca bilmeden onu beklemisim. Ama çok kısa sürdü benimde çok hatam oldu ona o kadar doyamadım ki o mutluluğu bir gün daha yaşamak için ömrümü verebilirim o kadar yani. Şimdi ise unutursam başkasına bakarsam başkası bana bakarsa onla yıllardır ayrı olmamıza rağmen ihanet edermişim gibi geliyor. Ama bu şekilde de ömür boyu mutlu olamam. İşte buralarda yoruluyorum.
Yukarıda yazan yaştaysan o kadar tazesin ki. İlk sevgilim olduğunda 18 yaşındaydm kimseyi sevemem diyordum çok şey yaşadım, çünkü. Hastalıklı bi his gibiydi çünkü toy olduğumun farkında değildim. bana hem fiziksel hem ruhsal zarar verdi. Rezil olmalarımı saymıyorum bile. Allah kurtarır siz ayrılık zannedersiniz.
Babam vefat etti 5 sene önce sonra biri çıktı karşıma herseyi unutturdu şimdi nişanlı başka biriyle zoruma gidiyor çok. Müslüm gürses itirazım var şarkısını armağan ediyorum kendime