Değersiz hissetmekk?

Yaşım 29'a geliyor. Nedir bu işin sırrı? Kendime bakıyorum genel ve fiziken. İşim gücümde gayet iyi. Tip desem nadiren benden tipsizleri görüyorum... bendem bakımsız, diksiyonu kötü,
kolpacısı, p*ç, yavş*ğı, karaktersizi, aldtanı , numaracası vs hep seviliyor. Bu mudur yani? Adamlık karakter asla değer görmüyor. Sadece salt cinsel ihtiyaç için her önüne gelene yürmek mi gerek? Özgüven diyorsunuz, nerede
boş konuşan ciddiyetten yoksun gevşek var onları özgüvenli görüyorsunuz. Bu mudur? Türlü numalarda kandırıp yatağa atmak mıdır? Kimse biraz daha oturaklı duruşu olan birisni istemiyor. Nerede hippi gibi konuşan var onlardasınız. Günümüzde böyle belki ama öyle olamadım. Beceriksizin tekiyim. Hep yalnız olmak çok aşağılayıcı, hep rededilmek çok üzücü. Her gün üzülüyorum, her gün..
Şu hayatta hiç bir beklentim yok. Çok ağılanmış hissediyorum. Aylardır her gün sürekli çok üzülüyorum. Bunun verdiği aşağılık duygusunu bilemezsiniz yaşamadıysanız. Niye yaşıyorum diye soruyorum kendime aylardır. Hiç bir cevap bulamıyorum. Keşke Allah canımı alsada kurtulsam. Dalga geçecekler yazmasın. Belkide benim yaşamamam gerek bilmiyorum
geniş düşünmeye ne dersiniz?