Neler yapabilirim lütfen ciddi akil verirmisiniz?

Allah rızası icin ciddi

26 yasindayim, Almanyada dogdum büyüdüm.

Beni cok bunaltan konu ise bu:
ben 26 yasindayim ve hic sevdiğim biri, görüştüğüm kahve içtiğim vs. biri hic olmadı.
Birka yıl öncesinde hic düşünmüyordum bu konuları, ama çok büyük Cocuk istegim var. Anne olmak en büyük hayalim. Ve acikcasi yas ilerledikçe icim bi buruk oluyor, insan bi arkadas bir yoldaş arıyor kendine. Beraber herseyi paylaşabileceğim, gelecekle ilgili hayalar kuracağım beraber kol kanat gereceğim birini ariyorum. Dışarda el ele, veya Bebek Arabası ile dolasan insanları görünce canim çok yanıyor. Allahım nasıl siniyorsun diyorum. Bu konu yüzünden çok agladigim oluyor. Arkadas cevremdeki herkes birsürü iliski tecrübesi olmuş. Onları ziyaret ettiklerimde sevinsem de istemeden kıskanıyorum. Ne bilim insanin gözü kalıyor iste. Ben hep yalnizliga alisik oldugum icin, sevilmek özlenmek nasıl birey bilmiyorum.

Size bu konuda akil danışmak istiyorum dünkü anlayamadigim bir konu var.

Ben bakimli, hijyene, saçına, kıyafeti herseyine özen gösteren biriyim. Sade Makaay yapmayı seviyorum. Saçlarım belime kadar uzun, koyu kahverengi düz. Kocaman iri açık Kahverengi Gözlerim var, Esmer tenliyim. Ufuk boylu balık etliyim. (anlayabilin diye tarif ettim)

simdi tuhaf olan anlayamadım seyler ise bunlar: beni Üniversite hayatımda ve özel hayatımda beğenen çok oluyor. Mesela 1-2 hafta önce Üniversitenin bir Daveti vardi. Beyaz Elbise giymiş uzun saclarımı dalgalı yapıp sade makyaj yapmiştim. O Aksam çok iltifat almistim. Fotigrafimi çekip izin isteyenler olmustu. (maalesef sulanan da) yani demek istediğim gittiğim ortamlarda beğenilip iltifat alan biriyim. Elbise giymeyi çok seviyorum çiçekli, sade vs. Maalesef cogu zaman laf atan rahatsız eden de oldu. Ve bu hep ağlayıp üzülmeme sebep oldu. Arkadaşlarım ve ortam "ne zaman Erkek arkadaşın olacak? sevgili istemiyormusun? ne kadar daha yalnız kalacaksın? " ya da " sen çok güzel bir Kızsın gönlün de güzel, sen niye hala yalnızsın anlamıyorum" gibi seyler duymak canimi çok yakıyor. Bazen soruyorum ben sevilmeyi hak etmiyormuşum diye. Çünkü ya beyenen iltifat eden ya da sulanıp rahatsız eden oluyor. Ama hic tanışmak isteyen, ciddi birey isteyen kimse gelmiyor. Maalesef Tanışmak konuşmak isteyen olanlarda hep Alman cikti. Müslüman olmayan biriyle olmak istemiyorum, bosa ümit vermek istemediğim icinde geri çevirmek zorunda kalıyorum.

Acikcasi cirkin olsam, bakimsiz , kötü karakterli, şıpsevdi biri olsam anlayacağım hala neden 26 yaşımda yalnız oldugumu. Son zamanlarda acaba bende Nazar mi var, varsa ne yapmalıyım diye düşünmeye başladım. Caresizim, yalnızlıktan çok yoruldum. Arkadaslarimi, sevdiklerimi kıskanmaktan bıktım. Bende artık mutlu olmak istiyorum.
Neler yapabilirim lütfen ciddi akil verirmisiniz?
Cevapla