Ayri dünyaların insanıyız?

Klasik bir başlık ama gerçekten öyle,

Biz onunla sosyalmedya üzeri tanıştık, ben üniversiteyi bitirmiş yüksek lisans yapmış biriydim, o ise benden 7-8 yaş küçük liseyi zar zor bitirmişti, aslında ona bile önem vermeyen biriyim ama genel hiç bir konuda bilgisi olmayan ama kalbi temiz biriydi, aşık oldu bana, olmazdı ailem izin vermezdi benim beynim mantığı kabul etmiyordu, anlasiyormuyduk - evet ama ben onu hep bir kardeş gözü ile baktım, o sevdiğini söyledikce kabullenemedim, ısrar etti işin gücün yok dedim, o olur dedi, dedim bizim seviyemiz bir değil. Olsun dedi. Beni sevmesi hoşuma gidiyordu aslinda. Belirli bir zaman sonra baktım arkamdan işler ceviriyor beni yalancılık ile suçluyor anladım ki aslında bana hiç güvenmedi. sevmiyorum dedim seni bekelyecem dedi ama bana etmediği zulüm kalmadi. Yinede bir türlü kopamıyorduk. yeterki hayatında olayım dedi bunları diyen adam, beni okadar seven biri benimle konuşurken bana yazarken başka kızlarda yazmış, ama halbuki benim için ölürdü nasıl oldu da başka kızlar ile görüştü benim kafam bunu almıyor anlamıyor. hakkı varmiydi, tabi vardi. Ama bana yalvaran evet de sevmesende olur benim sevgim ikimize de yeter diyen adam nasıl başka kızlar ilede görüştü, ya ben onu anlayamıyorum, kafam almıyor. Bana seni seviyorum diyen biri bunu yapıyorsa sevmeyen neler yapardı acaba. Ben kendimi kariyererime adamistim, kafamı kaldırıp kimseye bakmadım, seversem içimden severim dedim, aşk sirrin ile olur dedim... Hep nasip dedim Rabbim çıkarır karşıma dedim bekledim kalbimi kimseye açmadım, ama sonra bana senin için ölürüm diyen adamın yaptıklarını gördükten sonra, beklemeyide bıraktım seviyorum diye yoluma ölen insan bunu yapıyorsa başkası ne yapmaz ki... Neler yaptı affettim, bu hayatta zaten herkesi affettim kimseye kin beslemedim... Ama ben sevgiyi hak etmiyormuyum? ... Nasip Allahım nasip...