Sevilmeyen taraf biz olursak ne kazanırız?

senin sevgine karşılık vermeyen, seni kendi elleriyle kaybetmiş bir zavallıdır.. sen bir insan olarak bir hazinesindir çünkü .. en değerli sensindir. karşındakinden daha değerlisindir yani en azından... kendi kendini bensizliğe mahkum etti haspam dersin geçersin.. çünkü sen , sana ağız burun büken ve istemeyen birinden çok daha iyisine layıksındır. beni istemeyeni ben hiç istemem.. benim hayatım , beni mutlu edecek ve sevecek , kalbi benim aşkımla çarpacak bir insanla birlikteyken yaşanmaya değerdir.. hayat her zaman yaşanmaya değer, kastettiğim şey , "hak ettiğim mutluluk" burada.. beni istemeyen , sevmeyen bir insanla ben zaten mutlu olamam ki.. hadi tamam seni sevmeyen bir insanla seni aynı çatı altına koysunlar.. tamam sen çok seviyorsun.. bir gün , iki gün.. oh ne güzel yanımda.. olsun buna bile razıyım... üç gün beş gün... senin gözlerine bakmayan, saçlarını okşamayan , sana sokulmayan , sarılmayan , öpmeyen , seninle ilgilenmeyen , sana arkasını dönüp uyuyan bir insanla nereye kadar? senin yanındayken , gözü senden başka her şey ve herkeste olan bir insanla.. on gün yirmi gün.. sonuç ? yıkım... bizim mutluluğumuz sevmekten çok sevilmeye bağlıdır çünkü .. daha çocukluktan başlar bu.. anne babamızı çok severiz.. ya onlar bizi sevmeselerdi? annemizin bize karşı annelik duyguları olmasaydı? ona koştuğumuzda tokadı basıp hoşt deseydi bize? onların sevgisi olmadan ne halde olurduk? veya arkadaşlarımızı çok sevsek de , onlar tarafından sevilmesek dışlansak , sürekli hor görülüp kötü davranılsak , kovulsak hatta... sevilmiyorsak mutlu olabilir miyiz? hayır.. biz sevmekten daha çok sevilmeye programlı organizmalarız.. sevildiğimizde ve ilgi gördüğümüzde iyi hissediyoruz.. bu yüzden , bizi seven bir insana ihtiyacımız daha fazla pratikte.. bizi sevmeyen ve giden bir insan hayatınız yaşarken, başkalarının kollarını ararken ve başkalarının koynundayken , o insanın hayaliyle mi yaşamalıyız? bizi sevmeyip giden insan, bizi kaybetmiş olan insandır.. bizim sevgimizi ve bizim tarafımızdan sevilmeyi kaybetmiştir her şeyden önce.. ve şimdi , tüm dünya bizimdir.. istediğimizi seçebiliriz.. istediğimizi sevebiliriz , ve onlardan pek çoğu da bizi sevebilir ve isteyebilir.. bu yüzden , toparlanmalı ve hem bizi sevecek hem de bizim sevebileceğimiz bir insanı bulup, onunla mutlu olmayı hak ederiz.. bizim sevgimizi olduğu gibi kabul edip , aynı şekilde karşılık verecek olan insandır bizi hak eden.. ve bizim de hak ettiğimiz.. bu yüzden gidenin ardından karalar bağlamaya hiç gerek yoktur.. benim sevgimi reddetmek ha.. sen kimsin sana kendimi sunmuşken beni istemeyen.. sen kim b. ksun da benim en değerli hediyemi , bizzati kendimi sevmiyorsun? bu hem bana , hem kalbime hakarettir.. ve ben bu hakareti kabul edemem.. senin sevgini de çıkarır kalbimden söker atarım.. ben , sevgimden bile daha kıymetliyim.. sevildiysem feda edeceğim şey , kendim değil kalbimdeki sevgi olur.. beni sevmeyip sırtını dönen birinin ardından kendimi feda edemem çünkü .. önümde uzun bir hayat var Allahın izin verdiği ölçüde. Bana mutluluğu getirecek olan insanı arar bulurum. bu kadar.. k.çımın kenarı beni sevmemiş de halt etmiş ha.. uğurlar ola.. sevmiyor musun , kapı orada, yallah... bu kadar.