Erkekler aldatmayı neden normal karşılıyorlar?

Kendileri aldatılınca buyuk sorun oluyor. Namus meselesi oluyor. Kadinlar öldürülüyor. Kadini surunduruyor cevreye karşı kadinin adini çıkarıyor. Ama kendileri aldatınca normal oluyor. Hatta cesitli bahanelerle uste cikarak bunun ihtiyac oldugunu, erkeklerin tek esli olamayacagi gibi seylere de sığınıyorlar. Hem suclu hem güçlüler kisaca. Erkekler kadinin aldatılmasıni/erkekler kadini aldatmayi neden normal görüyor?

Aldatıldım cok kırıldım, uzuldum, zayıfladım. Bosanmayi düşündüm. Eşim benden sure istedi. Kendini affettirmeye çalışıyor. E en basindan yapmasaydin. Yuvayi dağıtmasaydın. Beni uzmeseydin. Simdi özür dileyince her sey gececek mi?

Ben tavir alinca psikologa gitmeye baslamis. Bu durumu nasil cozerim diye. Beni de cagirdi seanslara sende katıl dedi. Ilk basta istemedim ama gittim. Psikologun cinsiyeti erkek. Durumu anlattim. Nasil incindigimi falan. Daha 2. seanstan alttan alttan bana erkektir yapar, bir kere yapmış. Olur böyle şeyler bir şans ver demeye getirdi üstü kapalı. Bir yandan dengeyi kurmaya calisiyor aldatilmak kötü, aldatan karaktersiz falan diye ama bir yandan da eril düşüncesiyle erkegin aldatmasinin, kacamaklar yapmasinin normal olduğunu da bana empoze etmekten geri durmuyordu. En son sinirlendim ve seansin bitmesine daha varken kalktim, seans icin verdigim para haram olsun dedim çıktım odadan.

Bu kafada cok erkek var. Meslegi farketmeden aldatmayi normal karsilayan, aldatmanin sadece cinsel ve bedensel olunca aldatma kapsamina girmedigini savunan, asil aldatmanin baska kadina ilgi, sevgi duymak oldugu varsayan cok erkek var. Erkekler neden aldatmayi normal karşılıyor? Aynisi kendilerine yapinca çileden cikarlarken, kendileri karsi cinslerine yapinca bunu neden normal görüyorlar? Ben Allah'a havale ettim en basta. Kalbimin nasil kırıldığını Allah biliyor. Gözyaşlarımı Allah biliyor. Gozyaslarimda bogulsun baska da bir sey demiyorum.