33 yaşındayım. evlilik işlerinden hiç anlamam. kadınları sevmem. toplum için yaşamıyorum. genelde insan içine çıkmam. az dostum vardır. Her insanla konuşmam ve her mekana gitmem. benim hayatım bu şekilde. bu yaşa kadar hiç kadınlarla konuşmadım. o işleri bilmem. ben böyle alıştım. alıştığım hayattan vazgeçmem. öyle bi hevesim yok.
Evlilik ne bir başlangıç ne de bir son bana göre. Hayatın akışı içinde olan bir olay. Ama evliliği anlamlı kılan çiftlerdir. Sadece evlenmek için evlenen ile güzel bir amaç için uğruna evlenen kişilerin evlilikleri elbetteki bir olmaz. Aradaki bağ ne kadar kuvvetliyse, evlilik ne kadar sağlam temellere dayanıyorsa o kadar da anlamlı olur bazı şeyler. Bir şunu ekleyeyim; evlenmeden önce ve sonra bir insanın hayatı aynı kalmaz. O yüzden evlilik bir insanın başına gelebilecek en önemli dönüm noktalarından birisidir.
Çünküsü köprüyü geçtik nasılsa artık benden gitmez mantığıyla daha umursamaz, ilgisiz ve anlayışsız davranıyorlar. Ee doğal olarak insan bir ilişki içinde de olsa yalnız ve tamamlanmamış hissediyor. Yani bence öyle.. böyle bir ilişki içinde olsam ben eksik hissederim. Shsh