Ölsem mi yaşasam mı?

29 yasındayım ve bugüne beni seven ve bana aşık olan bir kız olmadı ve çok mutsuzum, okadar yanlızımki sadece allaha yalvarıyorum hey beni yaratan allahım sen bu kulunu yarattın neden bunu sevecek bir insan önüne çıkarmadın, neden bu kulunu aşk sevgisinden mahrum bıraktım diye yalvarıyorum. bazen düşünüyorum hayatta yaşamamın hiçbir anlamı yok ve benim için en güzel ölümdür, çünkü yaşadığım hergün oluyorum. Ailemden de hiç sevgi görmedim. Hayatım onların yanındayken cehennemden farksızdı, her gün hakaret, aşağılama, yerme, defalarca evden atılmam (9-10 yaşlarındayken) allahın günü yanımda olmadılar hiç.. Şimdi siz boşverin diyeceksiniz ya bu dünyada duygusal olarak 1 kez bile sevilmemek o kadar canını yakarkı kelimeler yetersiz kalır 
Kendime bakıyorum arkadaşlar (giyim, fizik vs) kendimi kariyer olarak süreklide geliştiriyorum. Kısaca elimden ne geliyorsa yapıyorum. Ama birinin elini bile tutamamak, hep çiftleri görmek çok acı veriyor. Ne kadar mutlu insanlar..
karaktersiz, gevşek pardon size çekici gelen erkekler haberiniz bile olmadan neler neler yapıyor... Bir anlasanız... benim sevgilim yapmaz? Gevşek erkek herkese karşı gevşektir. Bunu aklınıza sokun... Her seferinde umurdabmamak cehennem azabı geliyor.. Keşke allah canımı alsa. Zaten benim yaşlarımda çevre daralıyor. Son 4 yılda 2 kez hoşlandım ama her zamanki gibi olmadı...
Yer yarılsada içine girsem keşke. Birde size sorayım dedim. Belki faydası olur. Görüşleri olan var mı?