Sessiz mi Gidersiniz yoksa Gürültülü mü?

Merhaba.
Uzun bir zamandır, sessiz gidenim... Kırmadan...
Bunu gerçekten gönülden yaparak...
Ancak ne kadarını hissettirebiliyorum, pek geri dönüş alma imkanım olmuyor. Tek taraflı bir tarif bu. Ne kadar objektifim... '' Oldukça '' diyebilirim sadece...
Taştan taşa atlayıp, her bastığım taşı derinlere batıran değilim. Üstüne basmadığım için bana kızılmasına sadece kimi zaman gülümseyemiyorum...

Beklentiler insanda, farklı çıkışlara nedendir. Yaşamın anlamı beklentisiz, anlık keyifli mutluluklar da... Elbette, hoşlanabildiğiniz, değer verebildiğiniz, kalitesini karakterinden alan insan ve ya insanlar ile...
Ancak ne zaman ki, kırıp dökmeyi değil de konuşmayı, dinlemeyi, ve ya kelimelerin bittiğiniz hissettiğiniz o an da , beklemeyi tercih ediyorsanız, karşınızdakinin gözlerinin içine bakarak... O an, hoş geldiniz, diyin kendinize...
Kimi küfürleşerek, kimi bağırıp çağırarak, kimi trip yaparak, kimi ise her şeye ve hiç bir şeye rağmen gülümseyerek ayrılır...
Ve ayrıldığınızda dahi aranırsınız. İyi olmanız istenir. Siz de ayrılsanız dahi iyi olmasını istersiniz...
Birileri her ne kadar kötü olarak nitelese de, onlara göredir kötülük... Oysa iyi olan özün de iyidir... İyiliğini veya vicdanını sadece derinlerde başbaşa görebilenler bilirler insanın...
Yanıt : Dışa vurulan sessiz ve de sakin, içinde fırtınalar kopan bir insan olarak... Bırakalım da o fırtına içimizde kopsun. Ve de bitsin...
Bitirip devam edelim, hayata kaldığımız yerden...
Ancak buna dahi müsaade etmezler kimi zaman...
.
.
.
#Neşeliadam
.
.
.