Öleyim mi ne yapayım?

Ben 30 yaşıma yaklaşıyorum yavaş yavaş. Kimse beni sevmediği için yıllardır çok üzülüyorum ve bu yüzden son yıllarda özgüvenim kalmadı. Bazen üzüntüden hasta oldum. Çünkü bu zamana kimden hoşlansam olmadı. Zaten nadiren hislerim oluyor. sevgilim de olmadı hiç. Aileden de sevgi görmemiştim hiç bir zaman. Ailem küçükken hep kötü davranmıştı. Düşman gibi.
Çok canım acıyor. Hiçbir zaman evlenemeyeceğimi veya sevgilim olmayacağını, bir başıma öleceğimi kabullendim ama çok üzülüyorum.
hobim çok var, kendime bakıyorum, Karakterimde iyi, bazen kötü niyetli erkekler bile seviliyor görüyorum. Sevgilileri görünce üzülüyorum. Kendimi erkek gibi bile görmemeye başladım :( bir kadına bile sevdiremediysem aşağılık bir insanım.
yanlızlığım ve canımın acısı geçmiyor tükendim artık. Her yerde sevgilileri görünce daha da üzülüyorum.. sokağa çıkmak istemez hale geldim.. Resmen her gün aşağılanmış gibiyim. Niye yaşıyorum? Sebep bulamıyorum. Hiç bir beklentim yok. Bazen aniden gözlerim doluyor. B*k gibi geçen bir ömür ve gençlik 
o halde ömür boyu acı çekmeye değer mi?
Öleyim mi ne yapayım?
Cevapla