Gidene mi daha zor yoksa kalana mı?

Bugün şöyle bir şey okudum : Bir gidişi asla tek başına yapmaz insan; biri iter, biri gider. Gidene mi zordur kalana mı bence kalana çünkü giden hep bir uğraş bulur yeni hayat yeni insanlar yeni şehir sıfırdan başlar herşeye kalan kendini bulur gerçekleriyle yüzleşir kendiyle yüzleşir sorgular. Gitmek ise hiçbir zaman tek taraflı olmaz hep bi taraf iter izin verir gitmesine. Bazen öyle bir noktaya gelir ki insan ya kendi gider ya da gitmesine izin verir. Ben yarım kalmaya inanmıyorum ya sonuna kadar yaşarsın ya da o hikaye o kadardır. Asla yarım değildir asla yarım kalınmaz yani biz öyle sanarız öyle olmasını isteriz. Yarım kalmak diye bir şey yok bazı kitapların sonunu okurken farkedemeyiz sonuna geldiğimizi anlayamayız ya çok güzeldir ya da çok karışık. Herkes netlik ister karşı tarafta ama bunu kimse uygulayamaz buna bende dahil. Kendimden gitmek istiyorum bazen o kadar karışık oluyorum ki bi insan kendinden gidebilir mi hiç kendimden kaçıp kendime sığınıyorum her seferinde …