Tam da yaşadığım bazı olayların üzerine bu soru gelince baya enteresan oldu.. Birine alışmaktan korkuyorum evet.. Sonrasında devamlılığı olmayacağını biliyorsam bu benim canımı sıkıyor.. Bir yandan da alışmışsındır artık ve geri dönüşü yapamaz devam edersin iletişim kurmaya ve sonunda ne mi olur.. Alıştığın insanla bağlarını neşterle kesip atarsın.. Acıtır mı evet ama öldürmüyor.. Keyifli günler..
Birine alışmaktan korkarım. Çünkü çok zor alıyorum insanları hayatıma, bi o kadar da zor çıkarıyorum. Kolay alışıyorum hayatıma giren insanların varlığına. Alıştığın insanı yanlış tanımış olabilme ihtimali de var tabii. Ben de istemem aslında böyle olsun ama yapı meselesi sanırım. Durumum aynen şu oluveriyor: 'Alıştığın kişiyi kaybedince herkes gitmiş gibi hissediyorsun.' Bir süre böyle, sonra da yokluğuna alışıyorsun
Yanlış birine alışıyor olma ihtimali korkutur. Kimse kendini yansıttığı kadar değil. Karşındakini gerçekten tanıdığında ise genelde kırılmış oluyorsun. Güven çıt, kalp çıt, hayaller cupp💦 asdf İnsanlar şeffaf olsaydı tanımaktan çekinmezdim.
Benim bu hayatta en değer verdiğim kişi canımdan çok sevdiğim canım ikizimdir onu çok seviyorum bir an düşünüyorum da ya benden önce ölse acaba onsuz hayat nasıl geçerdi günkü ona çok alıştım
Alışmak ve baglanmaktan korkmam aksine çok güzel bir şey bu😊 Hak eden biriyle karşılaşırsam onu aşk manyağı yapacam.. Herkes diyecek ki yuh bu sen misin 😂
İlk önce belli bir süre kabullenmem çünkü bunu kabul etmemiz gerekir etmesin ki canımızın yandığını biliriz ve ben de bunu bildiğim için ilk önce bağlandığımı kabul asla etmem. Kabul edersen benim Siri’m içimden bırakmak gelmez alışmakdan ilk önce korkarım ama sonra alışmak yani o kişi ya da alıştım şey herneyse iyikim olur. #perso
Korkarım bağlanmaktan alışmaktan ben çünkü alışınca gidiyor o insan kaybediyosun kaybetme korkun oluyor zayıf noktan oluyor hassas oluyosun çok çabuk kırılıp üzülebiliyosun o insanın iki dudağı arasında kalıyor herşey bir lafıyla bulutlara da çıkarabiliyor yerin dibine de sokabiliyor o yüzden insanlardan uzak duruyorum zararlı🖐️
Kolay kolay alışan biri değil. Herkes gidiyor günün birinde nasılsa anın tadını çıkarıyorum geleceğe yönelik düşüncelerim olmuyor artık. Hayatıma giren her insan geçerli dediklerim...
Soruna cevap olur mu bilmem ama , Evt yani şöyle hep birilerine aşık olup duruyorum yaklaşık 1sene sürüyor tabi hiç bir zaman açılamadım hep utandım ve sev olursak çok bağlancağımdan korktum aşıkken bile uzaktan nasıl napıyor diye bakarım yere düşse üzülürüm falan . Her gün onu düşünürüm napıyor ne ediyor zaten bu halimde bağlıyken birde sev olsak ohoo deyip hiç açılamadım hala öyleyim Aşırı kaptırıyorum kendimi anlayacağın tabi açılmayınca içinde çok acı çekiyorsun
Zamanla korkmaya başladım ve şu an acı çekiyorum. Doğru zamanda vazgeçmek hayat kurtarır. Aşkın gözü körmüş bi kez daha öğrenmiş olduk. Canımız sağ olsun.
Korkmam, aksine bu durum beni mutlu eder. Kolay alışabilen, hayatıma dahil edebilen biri değilim. Alışabiliyorsam hayatımın en doğru, en güzel hislerini yaşıyorumdur.
Yani bi yandan insanın hoşuna gider bi yandanda korkabilir çünkü alıştınız diyelim ve ayrılma durumu oldu sonuç ya kötü alışkanlıklar ediniyorsun ya da ağlıyor ve insanlara biraz kapalı oluyor ve şans tanıyamıyor olabiliyorsun ama eğer alışırsan ve o seni bırakmazsada zaten hoşuna gitmesi güzel olur.
Ben başkasına kolay bağlanmam. Bağlandığımda ise -ki bu pek görülmemiştir- normal yaşar gidersin. Şahsi olarak ben korkarım çünkü birisine bağlanmak beni Bayar. Hoşuma gitmez. Ama belki de gidebilir hayatımda hiç yaşamadığım için bilmiyorum.