İşim gereği şu ana dek yüzlerce kadın ile seans yaptım, erkek danışanlarım elbette oluyor. Ancak şu zamana kadar hem kendi ilişkilerim, hem de çevremde henüz yüz yüze ayrılık konuşmasını yapabilen medeni bir erkeğe çok az rastladım. "Ben bu ilişkiye olan inancımı kaybettim, anladım ki ilişkiye bakış açımız farklı" demek neden zor?Erkeklerin neden ayrılığı konuşmaya cesareti yok?
Erkeklerde böyle bir durum var evet. Ancak her erkekte sebep farklıdır. Kimisi cesaret edemez kimisi pişman olmaktan korkar.
Ben mesela vedalaşmaları sevmem hiç, ayrılacağımı belli ederim karşı taraf bunu anlar emin olur ancak bir veda faslı hiç olmaz. Sebebi ise vefat eden iki küçük kardeşim. Onlarla vedalaştıktan sonra vefat ettiler. Vedalaşmalar beni o ana götürüyor o yüzden vedalaşmıyorum hiç.
Ancak ciddi bir sebep yokken insan gibi durumu izah etmeyen erkeği bende anlamıyorum doğrusu aklıma gelen tek şey cesaretsizlik veya ayan beyan bir şekilde kaybetme ile yüzleşememek.
Bunun bir kaç nedeni var aslında. Karşındaki kişi bunu olgunlukla karşılayabilecek bir insan değil ise dışarıda tatsızlık çıkarır ve kötü şeyler yaşanabilir. Bu devirde millet kızın bir sözü ile hemen linçlemeye hazır bunu bile kullanan kadınlar var gerçekten senaryo gibi gelsede başından böyle bir olay geçen arkadaşım olmuştu, taciz ediyor beni diye linçletmeye çalışmış intikam almak için. Bir başka sebep erkeğin özgüveni olmaması. Dikkat edersen böyle ilişkilerin zaten sanal yollar ile başladığını görürsün. Çoğunlukla mesajlar ile başlar böyle ilişkiler nadirende olsa sesli olarak telefon görüşmesi ile. Yüz yüze buluşup hissettiklerini söyleyemez.
Bazen konuşmak gerekmez ama bazı hanımefendiler de sanal alemde konuşup ayrılıyorlar. Yüzü olmayan sanal alemde ayrılıyor, yüz yüze gelince de ben konuşmuyorum çünkü sadakatsiz biri değilim yanlışını görürsem ayrıldık derim çeker giderim. İnsanda biraz acıma duygusu olacak, kişi erdemli bir birey olacak. Ayrılık ve red zor oluyor ama bana göre artık kurtuluş, pozitif bakamak lazım olaylara.
Erkekler genelde evden işe işten eve hayatını geçirdikleri için kadın milletinin ayrılmak istiyorum dediğinde biz ne ara böyle olduk demekten nevirleri dönüyor. Aslında kadınlar alttan alta evliliği başka etmenlerden dolayı bitiriyor ancak sonradan pişmanlık duydukları halde gururlarında iyi ki ayrılmışım diye züğürt tesellisine başvuruyorlar.
Bunu yalnızca erkekler ile sınırlandırmak yaış olur. Bazı kadınlar da böyle. Ben böyle yapan insanların özünde birer korkak olduklarını düşünüyorum. Yani yaşanılan onca şeyin üzerine tek bir mesajla ayrılmaya çalışmayı kişinin kendisine ve sevgilisine ettiği bir hakaret olarak sayıyorum. Hani " ben bir korkağım. Bunları arayıp da söylemeye cesaretim yok, ben bize böyle bir ayrılığı reva gördüm. Sen de buna layıksın" denek gibidir. Bir telefon edip düzgünce medeni bir biçimde ayrılmak hiç zor değil. En azından geçmişin hatrına bu yapılmalı
Bunun nedenini en iyi analiz edecek kişilerden biri sensin. Ama fikrimi söyleyeyim. Erkekler bu konularda kadınlara nazaran daha güçsüzler. Bir özgüvensizlik genel haliyle mevcut. Ya da gücü elinde bulundurmaya tezat bir durum olduğundan da olabilir. Ayrılırken naifleşmek erkek egemenliğini kırıcı bir durum uşturuyor düşüncesi ve bastırılmış güç kaybı algısı erkekleri buna itiyor. Erkekler her ne kadar fiziksel güce sahipseler de, duygusal konularda kadınlar kadar güçlü değiller. Ayrılıklarda ilk başta kadın daha çok etkilenip, erkeklerde "oh be. İyi ki ayrıldım. Dünya varmış." söylemi yaygınsa da, bir süre sonra durum tersine dönüyor. Kadınlar ayrılığı kafalarında bir yere otururken, erkeklerde pişmanlık ve üzüntü ağır basmaya başlıyor.
Kim demiş cesareti yok diye? Hangi kadın sevgili/eşinden ayrılık konuşmasını duyunca "tamam nasıl istersen" diyor? İşiniz gücünüz ağlamak ve nolur beni bırakma, ben seni seviyorum, ama ben bitirmedim diye sülük gibi yapışmak. Benim 4 yıllık ilişkimde ilk olarak karşı taraf 3 ay sonra bitirmek istedi. "Bir karar verdim saygı duy" dedi. Ok dedim ve 2 günra tekrar aradı. 2 sene sonra ben bitirdim ama kapımda 4 saat bekledi. geçen 2 yıl boyunca belki 100 kere bitirdim ama her seferinde kapımda bitiyordu. Sonraki ilişkimde de aynı şeyleri yaşadım. Aşk yok yatak arkadaşım olursun dedim kabul etti. Kısaca erkeklere b. k atmadan evvel oturup düşünün neden böyle davranıyorlar? Neler yapıyoruz ki komik duruma düşüyorlar diye muhakeme yapın. Tabi öz eleştiri yeteneğiniz varsa!
Erkeğin gözlerindeki o kararlılığı görüp sonrasında bir daha dönmeyeceğiniz için. Birkaç hafta sonra bile pişman olabilir erkek, ama yüzyüze bir ayrılık yaptığı vakit yüzündeki kararlılığı gören kadın bir süre sonra geri dönmek istemeyecek ve pişman olduğuna inanmayacaktır.
Hemcinslerimde genel bir ozguven eksikliği var. Tanışma aşamasında bile reddedilme korkusuyla veya "ne konuşucam ki?" diyerek vazgeçiyorlar. Ayrilma aşamasında da bu yüzden yuz yüze gelemiyorlar. Kısa bir ayrılık mesajı yaz, engelle işlem tamam. Aslında hak veriyorum: sırf ayrılmak için bulusma ayarlamak saçma geliyor. Bu yüzden çok da yanlış bir seçenek değil ama dogrusu ne derseniz tabiki karsilikli dostça bir konusmayla bitirmektir.
Kadinlar psikolojik savasi daha uzun sure ve daha yipratici sekilde yaptigi icin ilk tercih olarak o yipranmadan kacinmayi tercih ediyorum. Kimiyle direk engelleyerek kimiyle mesajla cok aziyla yuzyuze ayrildim. Yuzyuze ayrildiklarim gercekten deger verdiklerimdi
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Kendi açımdan söyleyeyim, ben yaptım ve o andan itibaren bir daha yapmamaya karar verdim. Yüz yüze söylediğimde eski sevgilim çok kırıldı, kabullenemedi, inanmak istemedi ve beni tekrar ikna etmeye çalışmıştı. İnan durum çok daha kötü bir hal almıştı. Bazı şeylerin sonuç itibari ile olması gerekiyorsa bile üzücü olduğundan yüzüne söylemek istemezsin.
Evet zor bir durum ama bu yapmadığımiz anlamına gelmiyor. Biten iki ilişkimde de karşılıklı oturup sohbet ettik, nelerden dolayı olmayacağını konuştuk, nelerin güzel olduğunu ve nelerin sorun olduğunu gayet sakin şekilde konuştuk.
Kadınların ayrılık konusunda keskin tepkilerin oluyor çünkü. Hemen bağırıp, çağırıp ortalığı ayağa kaldırma potansiyelleri çok var. Fakat bu tabi her kadın için geçerli değil. Erkekler bu yüzden çekiniyor olabilir.
Bir erkeğin bunu demesi , ben aslında sıkıldım seni sevmiyorum ve öylece boş yere senden ayrılıyorum demek olduğu için ve bu suçluluk psikolojisi ile karşına çıkacak yüreği olmadığından ki erkekliğin % 90 ı kaçmak tezine dayanmadan kaynaklıdır
O dediğin erkeğin yediği haltlar yüzünden olmasın öyle davranışı. Aksine ben dümdüz içimden nasıl geliyorsa söylerim kararımı vermişsem. Sadece karar vermeli.
Benim erkek arkadaşım bana yazmıyordu ilgilenmiyordu 1 hafta yazmadı aramadı İstanbul’a döndüğüm gün mesaj attı napıyosun canım diye falan filan sonra bu ilgisizlik ne dedim benim ayrılmamımı bekliyorsun dedim cevap vermedi bende git hayatımdan dedim sen bilirsin dedi sende bunu istiyordun zaten dedim bunu isteyen belli dedi sonra yazdım ona kırıldım dedi yazınca cevap veriyor bilmiyorum ne yapmaya çalışıyorlar
Bir erkek düşünün konuşarak servetini bırakıyor. Kadınlar değerdir servet gibi ancak konuşmadan istemeyerek bırakır. Daha kimseyi bırakmadığım için fazla bu duyguyu bilmiyorum.
Bir canavarla yüzleşmekten daha korkutucu bir an, erkeklere özgü de değildir, hiçbir insan canlısı ayrılık hitabetinde bulunmayı istemez, Allah mecbur etmesin 🌻😃
Terkeden olmadim nasil bir ayrilik. olurdu bilmemm bi kizin gonlunu kirmak tuhaf geliyor bana iliskide yikus varsa uygun bir dille konusmak gerek
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Tabiri caizse çirkef kadın ya da aşırı duygusal olan kadınlarda ayrılık aşaması iğrenç geçebiliyor. Sakin bir ortam olmuyor, ya bağırtı gürültü ya da ulu orta ağlama, bayılma falan. Bu yüzden mesaj ya da arama yolu daha iyi.
yüz yüze ayrılık konuşmasını ben de yapamıyorum. Nedense karşımdaki kızacak, ya da eğer onu üzersem o yüz halini görüp daha çok vicdan azabı cekicem diye düşünürüm. Bi insanın senin yüzünden üzülmesini görmek hiç hoş bi şey değil ama duyguların ve kararın içinde ayrılmak zorundasın. Yüzyüze ayrılıp ayrılmamanın cok bi şey değiştirdiğini düşünmüyorum. Sevgilim benden yüz yüze ayrılsa daha da cok üzülürdüm cünkü üzüldüğümü ona belli etmemeye calışmak beni daha da zorlar.
Günaydın orkidecim Cesaretten değil kızgınlıktan Olası bir problemde erkek kadın gibi şefkatli değil kindardır Ondan dolayıda ilgilenmek istemez ancak daha sonra pişman olur.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Hepsi bir değildir. Bazıları korkak, bazıları da haksız olduklarını kabul edemez.
"Ben bu ilişkiye olan inancımı kaybettim, anladım ki ilişkiye bakış açımız farklı" demek iki taraf için de zor değil... Zor olan, karşında, bunu medeni bir şekilde kabullenecek insan olmaması bence..