Büyük konuşmayayım. Aşık olduğum kişiyle evlenmişsem ve vefat etmişse yaşamakta zorlanırım. Nefes almakta zorlanırım. Ama hayat bu yaşatıyor bir şekilde. Gider seni yine aşık eder. Bulur bir yolunu. O yüzden ilk kararım yalnızlık ve ölen canım birtaneme sadakat. İkinci kararım ise beklenmedik sürprizlere şaşırıp değerlendirmek. Gerisi belirsizlik havuzu.
Benim gördüğüm çocuklar için çok sıkıntılı bir durum kadın yeni bir hayat kurmaya çalışırken çocuklar kendilerini sığıntı gibi görüyor ve psikolojileri bozuluyor. Kadın eşini kaybettiğinde çocuklarının başında kalmalı en azından çocukları büyüyene kadar
Bir dedenin eşi vefat etmiş.. neneti toprağa verip dönüyorlar.. aynı gün torunu demişki dede sen evlenmek istiyorsan sana bi kadın bakalım demişler öyle beğendiğin olursa bize söyle demişler.. dede de demiş ki kızım nenenin cenazesinde kırmızı giyimli gözlük bir kadın vardı onu beğenmiştim.. bir sor bakalım neyin nesidir …
Çocuğum varsa evlenmezdim, bu zamanda öz babaya bile güvenilmezken üvey baba yanında emanetlerimi büyütmezdim. Eşimi içimden atamadığım sürece evlenmezdim çocuk yoksa, e sevdiğim adamı yitirmişim kolay kolay içimden de silinmeyeceğine göre evlenmezdim sanırım.
Makber şiirini duymuşunuzdur.. Abdülhak Hamit Tarhan'ın ölümsüz eseri.. Bu şiirinde, her ne kadar ölen eşine özlemini dile getirsede cenaze sırasında görüp beğendiği biriyle daha sonra evlenmiştir.. Erkek kadınsız yapamaz :))
Evlenmem yaa... Onun gibi sevemem kimseyi. Yaklaştırmam kimseyi kendime. İşime veririm, çocuklarıma veririm kendimi... Çok özel bir şey evlilik... Çok zor bir kurum. Başka erkeğe katlanamam. Eşimi seviyorum. Onun hatırasına zarar veremem
Evlenebilecegimi sanmıyorum. Buyuk konusmak da istemiyorum yikilirim sanirim, ve kendimi tamamen cocuklarima adarim. Bir de yeni bir evlilik yeni sorumluluk demek, yeniden ayni yük altına girmek istemem.
Evlenmeyi hiçbir zaman düşünmüyorum. Fakat olurda bir gün düşüncemi değiştiren biri olursa evlenirdim , zamanı geldiğinde. Vefat etse evlenmezdim diye düşünüyorum. Ama bilmiyorum. Onun yerine birini koymazdım herhalde.
Henüz evlenmedim ama umarım 2. evliliği yaşamak zorunda kalmam. Annemin vefatı sonrasında babam 2. evliliği yaptı ve huzurlu bir insan denk gelmedi şansına ve Allah 2. evlilik nasip etmesin kimseye diyorum
Yaşamadan bilemem.. ama evlenmem için çok aşık olmam lazım.. o kişi ölürse ikinci evliliğe hazır olmam için çok zaman lazim ve yine çok aşık olmam gerekir ki ikinci kez bu şekilde aşık olacağımı sanmiyorum.. yine de hayat bu belli olmaz..
Çoçuğum olsa evlenmezdim. Ama eşim vefaat etmiş ve çoçuğum yoksa zamana bırakırım sonuçta bir çocuğumun olmasını isterim evlendiğim kişi ile.. nasip bu işler
Bu hayatta asla demeyeceksin ve büyük konusmayacaksın ama düşüncem insan hayatında sadece bir kere aşık olur diğerleri bir kaçış ya da arayıştır. O yüzden evlenebilcegimi düşünmüyorum.