İmkansız Aşk Yaşayanlar Buraya?

Kafayı yermiyim acaba? derdim aşk kavramı yalan die doğruyu en acı biçimde öğretiyor hayat. uc yıl önce tanıdım benden hoşlandığını söyledi hiç onemseyip umursmadim ciddiye almadım onu 6 ay konstk bn arkadaşça tabi oda hala kabul ederim diye arada teklif ederdi. buna bn başkasını ayarlamaya kalkistim baya kızdı bana başkasını istesem sana neden yazayım dedi küstü 5 ay sonra sevgili yapmış benim ildugum yerden geçti canım hiç o kadar yanmadı tam da orda basladi bendeki yangın ona değer verdiğim i fark ettim gün geçtikçe duygularm yoğunlaşıyordu ve artık onun ilgilendiği herseyle kısa sürede ilgilnmeye başladım onun baktığı her yer artık güzel konuştuğu her insan özel oluyor. önünden geçtiği evlere gölgesinde yürüdüğü Ağaçlara onun gözüyle bakıyorum öyle utangaç yapya sahibim ki kardesimden dahi sakladım ama artık duygularımı bastiramaz oldum sürekli onunla bağlantısı olan insanlara hep sorar oldum arkadaşlarma ondan bahseder oldum onlarda fark etti sen hoslanyrsn dediler hep reddettim çünkü kendim bile bu doğruya inanmak istemedim en sonunda benimki fark etti ve sevgilisi varken tekrar yazdı. bize bunu yapma yazık etme bize ben seni unutamadım gel dersen gelirim dedi sürekli beni istediğini söylerdi utangaclgm yüzümden veguvensizlktn reddettim inanirmisiniz hala yazıyor bana hala ikna etme peşinde üç yıl dile kolay ama bn inanmıyorum ona ve başkası ile evlencem sanrm bu beni çok yaralıyor sırf goruculer i ondan az daha haberdar olayım az daha sohbet edeyim die geri gönderiyorum onu nasıl ne ara bukadar sevdim? gel evlen benimle diyorbana sürekli ama onun duyguları inandırıcı gelmiyor bitirmeye çalışıyorum bitmiyor ama sanki devamda etmiyor cikmazdaym ruhum çok bunalıyor üç yılımin onsuz tamamiydi daha sürmesn çok canım yaniyor çünkü eli elime değmeyecek kalbini hissetmycem mesela ondan geriye kalanimi istiyorum bizden çoktan geçti belki ama bekletntisiz seven tüm susmuslara gelsin bu satırlarım sevmeyin kndinzden basksini çünkü bn cigerimdn yanıyor m bu defa🚬😑

O benim ilk askim.. onceden imkyansiz gibi bakardim ona, ayni okulda okuyorduk ben onu uzaktan izledim senelerce.. kimse bilmiyordu icimde yasiyordum askimi, sonra bir arkadasim ogrendi ardindan bir arkadas daha sonra cogu ogrendi.. sadece o bilmiyordu bunu, ama benimde ona soylemeye gucum yoktu bu boyle 7 yil surdu soylemedim ona, sonra birgun artik dayanamiyorum dedim ve bir arkadasimdan rica etim soylemesi icin ve her sey planladigim gibi oldu.. ogrenmisti artik.. artik butun oyun baslamisti.. artik bana umut dolu sozler sunuyordu ya da ben onun sozlerinden bir umut cikariyordum bilemiyorum.. artik cocuklugumun imkyansiz aski gibi bakmiyordum ona, artik benim olacak gibi bakiyordum ne de olsa buyumustuk artik.. meger daha kucuk musum oyle demis arkadaslarima, ama madem kucugum bu kalbimi neden yaralamaya devam etti ki.. bir vardi, bir yoktu hayatimda.. istedigi zaman gelip istedigi zaman gidiyordu.. defalarca vazgecmeme ragmen ondan her defasinda daha hizli, daha sarsiltili dondum ona.. o hic benim olmamisti oysaki.. ben gururumu kaybetim onun ugruna, ben benligimi kaybetim onun ugruna.. hayallerim vardi, yikildilar... sevemiyorum artik kimseyi.. onun kokusunu ariyorum heryerde, bir an bile cikmiyor icimden o kokusu.. su anda bile sunlari hala ona karsi hisetigimi kimse bilmiyor, kendi icimde yasiyorum artik askimi tipki en basinda nasilsam oyle.. ama biliyor musun? pisman degilim.. onu sevdigim icin pisman degilim.. cunku bu sevgi bana cok sey ogreti.. en onemliside hayatta her sey benim istedigim gibi olmayacagini ogrendim.. onu hala seviyorum ama bunu sadece ben biliyorum ve olene kadarda sadece ben bilicem.. o kokusu, gozleri, gulusu.. hepsi kalbimde kilitli..