Kıskançlık ve sahiplenme?

Benim şu an bir sevgilim var ama bırakıp bırakmamak arasında çok kararsızım. Cama çıkmama bile karışırdı , babamla dışarı çıksam bile trip atardı, okumamı istemezdi. Suriye'de görev yapıyor (asker). Belki orada psikolojisi iyi değildir diye sabrettim hep. Ama maalesef olmadı, daha da ileriye gitmeye başladı. Ben de 3 ay önce ayrıldım fakat bana tekrar yazdı, ben kendimi düzelteceğim diye. Söz verdi, sensiz ben yapamıyorum dedi. Bir şans daha vermek istedim, verdim de. Biliyorum insan değişmez ama ben şans vermek istedim. Şimdi de o kadar pişmanım ki yine aynı, yine saçma kıskançlık krizleri, saçma tripler... Geçende Instagram profilimi değiştirdiğimde ona haber vermediğim için trip attı. O kadar çıkmazdayım ki seviyorum ama biliyorum bunun sonu olmaz. Evlensek yine benim cama çıkmamı bile istemeyecek. Şu an bırakmak istiyorum ama bırakamıyorum da Suriye'de diye. Görevinin bitmesini beklesem daha 3.5 ay var, o zamana ben zaten çok fazla kendimi yıpratmış olacağım. Ben gül hastalığı da geçirdim, bu stresler yüzünden tekrar yaşamak da istemiyorum.

Böyle birinden seve seve ayrılmak zorunda kaldım işte

Dediğim gibi bu çok abartılmayacak şekilde olmalı. cok rahat olması da çok kıskanç olması da sıkıntı. o yüzden yerinde gerektiği kadar.