Yaşamam için sebep söyler misiniz?

Gizli Üye
Dünyaya geldiğim günden beri hiç yüzüm gelmedi, hiç mutlu olduğumu hatırlamıyorum.7-8 yaşından itbaren bu dünyada bir başıma olduğumu anladım. Bir çocuğun kaldıramayacağı kadar kötü ve zor bir hayatım oldu (herkes zorluk çekiyor senin farkın ne demeyin buradan 11 kişiye anlattım ağlayanlar oldu)..
Okulda kendimi çok geliştirmem nedeni ile hızlıca çok iyi bir kariyer yaptım okul zamanlarında. 5 kuruşu olmayan ben, iş hayatına girmem ile evini arabanasını almış ve çok rahat bir yaşam süren insanım..
Ama çok zorlansamda üzülmedim dim dik durmaya çalıştım her zaman bir başıma..
hiç sevgi görmediğimden bende birini sevip sevmek istedim ama hiç olmadı. Elimden ne geldiyse yaptım (giyim, fizik, bakım vs.) ama olmadı hiç bir zaman. Yaşım 1,5 yıl sınra 30 olacak. Hep üzüldüm hiç sevilmediğim için. Hep rededildim. Biraz tipsizim belki ama benden daha tipsiz veya bakımsızlarıda görüyorum ve yapmacık kolpacı karaktersiz (kızlar bilmiyor tabii) olup bunlar bile seviliyorlar/sevgilileri var/evliler. Benim neyim eksikti... Çiftleri görünce artık (allah daha mutlu etsin) iyice üzülüyorum. Onca zorluğa dik duran ben bunu artık kaldıramıyorum. Dışarıdan güçlü ve biraz soğuk olsamda, Son aylarda bazı geceler gözüm doluyor. Gururuma yediremiyorun, çok ezik olarak görüyorum kendimi, bir kadına bile kendini sevdirememiş ezik ve zavallı bir adam. Hayattan hiç bir beklentim yok arkadaşlar. Bazen diyorum allahım varsan ben sana ne yaptımda bana bunları yaşatıyorsun? Keşke ölsem diyorum. Şu an ölsem hastalık falan geçirsem umrumda olmaz çünkü artık dayanamıyorum, mutlu rolü yapamıyorum .
daha ne kadar yaşanır hayat?
Yaşamam için sebep söyler misiniz?
3
3
Görüşünü yaz