Yaşamam İçin Bana Bir Sebep Söyleyebilir Misiniz?

Bırak laf salatasıni işin içinde olan sen değilsin benim kendini kandır böyle sanki kalınca kral oluyordum öbür dünyada görüşürüz

Hiç bir şeyi hak etmediğim heves etmedigim için olabilir iyi düşündüm

Hayata ayak uyduramadım diyelim 13 yıldır da evden dışarı çıkmiyordum zaten

Hayata herşeye her açıdan yabanciyim geri ve eziğim yaşamadan kaybettim ayak uyduramadım

Yaşım 29 ve 16 yaşından beri böyleyim 13 yıl oldu hayır mesleğim yok hiç olmadı ayrıca arabada kulanamicam kimseyi sevip aşk evlilik yasamayacagim ve yabancı ülkede gormeyecegim

Dedim ya diğerleri gibi olamayacağımı anladım her anlamda hiç bir şeye ayak uyduramayacagimi anladım keşke ölsem şu an

Hiç bir zaman olmadı ki özgüven kaybedeyim? Benim için 29 yaş geç, calismiyorum Cumhurbaşkanı bile olsam ne yazar neyi hayal ediyorum pardon? Kendi adına konuş benim için ölmek daha güzel

Benim hayalim bile olmadı hiç kimseden bir şeyden beklenti içinde değilim hiç bir şeyi hayal etmiyorum yaşamak zorunda değilim kendimi salalı 13 yıl oldu zaten

Benim üniv bırak lise okuyabilmem araba kullanabilem bir işte çalışabilsem sevgili evlilik yaşayabilmem yabanci ülke görebilmem için Atatürk'ün dünyaya gelmesi gerekiyor aynı ihtimalde

Benim daha fazla yaşamam döl oksijen israfıdır

Benim zihnim engelledi hiç bir şeye yetişemediğimi maddi manevi gücüm beynim zekam olmadığımı anladigimda yaşım 16 ydı o günden beri hayatı pencereden izlemek zorunda kaldım

Zeka dediğim diğerleri gibi okul bilim iş kariyer hayat telaşı... Gormedim görsem bile sosyal özgüvenli olamam

Antalyadayım hiç arkadaşım yok 13 senedir. Ailem alıştı kabullendi

Burcum koç , kimseyi sevmedim asla bir kızdan hoslanamam dokunmam bakisamam sevemem evlenemem değil cinsellik bir kızdan normal arkadaş kardeş bile olmayacak hayatimda hiç bir kızın yüzüne baktığımi hatırlamıyorum sevmem hayatta olmaz

Gittim ama çok sıklıkla değil çünkü ben kendimi de sevmiyorum ben birey adam değilim karakterim yok benliğim yok cumhurbaskanlik yapsam dünya benim olsamda neşem yok sanki ben diğer erkekler gibi değilim.

Ağır depresyon tanısı antidepresanla başla felan dedi ben kendimi tanıyorum biraz ictikden sonra vazgeçtim beni bunlar sosyal özgüvenli yapamaz ben kendimi biliyorum

1000 kutu ilac icsemde kivanc Tatlıtuğ gibi gorunsemde cumhurbaşkanlıği işi yapsamda sanki mutlu olmayacağım öyle bir hevessizlik ölmek istiyorum ya gerçekden sabaha çıkmamak istiyorum

İlaç içince de sanki beni bardan sosyallikden alamayiz uyku getirirmekden başka ne işe yarıyor sanki sosyallikden yikilacagim ilaçla alakası yok ben istesem bile sosyal olamam ki

Hiç bir şeyi bağlayamaz ki onu diyorum.. iyi hissettirmek ben Sosyofobi var. Ben hiç bir hayal kurmiyorum ki. Yikilsam ne olur yikilmasam? Benim derdim yok kederim yok beklentim yok kimseden hiç bir şey anlatabildim mi?

Kendimi bu bedeni sevmem mümkün değil tipimi sesimi boyumu olmayan karakterimi bireyliğimi.. ben depresyondan kurtalacagimi zannetmiyorum 13 yıl 113 yıl olabilir kendim kurduğum duvarları yikmam mümkün değil hiç bir tutanacak dalım yok herşeye uzak yabancı ezik geri kaldım. Ben kendimi sevmiyorum hiç

Tipim saçım gözüm boyum sesin karakterim düzelmez asla hep ezik ve fakirim zaten kendimi kıvanç bile olsa sevmem ki?