Çocukluk hevesiyle biriyle sevgili oldum. İlk sevgilim. Mesafe ilişkisi ama birbimizi çok sevdik, hala da mutluyuz. O bana sen benim evleneceğim kişisin dedi ben de onun benim için öyle olduğunu düşündüm, 2 sene oldu ilişkimiz çok güzel devam ediyor.
Ama ben mesafe ilişkisi olduğu için anneme falan anlatmadım ara sıra sıkıştırıyor sevgilin var mı falan diye ben yok diyorum. Sevgilim olsa bana takınacağı tavrı biliyorum çünkü. O çok iyi bir insan ama mesafeden dolayı ileride iyi anlaşabileceklerini düşünmüyorum.
Seneler geçtikten sonra doğal olarak aramızda özel mevzular da açıldı ve ben ona hak veriyorum her insan öpmek dokunmak ister.
Ama bunun sonu yok biliyorum. Şu an buluşamıyoruz ama yakında buluşacağız ve aramızda bir şeyler yaşanacağından eminim.
20 yaşındayım ve daha evlilik için de çok var okulum bitmedi. Okurken de evlenemeyiz imkanımız yok.
Ben haram ilişki yaşamak istemiyorum, aslında ilk sevgili olduğum andan beri çok pişmanım ama onun bana olan aşkı, beni hep mutlu etmesi hiç ayrılık düşüncesini aklıma getirmedi.
Tek arkadaşım o gibi ve gerçek anlamda ruh eşim olduğuna inanıyorum ama haram bir ilişki yaşamak istemiyorum tövbe edip bu yükten kurtulmak istiyorum. Elime erkek eli değmedi ve değsin de istemiyorum. Haram bir ilişkinin bana mutluluk getireceğini sanmıyorum her ne kadar şu an mutlu olsam da.
Sizce ne yapmalıyım bir yandan da çok seviyorum onu kaybedersem bundan sonra onun gibi iyi birini nasıl bulacağım?
Aklımda bu mevzuyu anneme açıp ben bir şey yaptım ama çok pişman oldum şimdi de ayrılacağım diyip kendimi hem anneme ve aileme karşı aklamak, Allah'a tövbe etmek hem de ona ailem istemiyor ara verelim diye bitirmek geçiyor.
Annem beni her masum güzel onurlu kızım diye sevdiğinde içimden ağlamak geliyor onlara ihanet ettiğim ve yalan söylediğim için.
Lütfen bana yardım edin.
Ama ben mesafe ilişkisi olduğu için anneme falan anlatmadım ara sıra sıkıştırıyor sevgilin var mı falan diye ben yok diyorum. Sevgilim olsa bana takınacağı tavrı biliyorum çünkü. O çok iyi bir insan ama mesafeden dolayı ileride iyi anlaşabileceklerini düşünmüyorum.
Seneler geçtikten sonra doğal olarak aramızda özel mevzular da açıldı ve ben ona hak veriyorum her insan öpmek dokunmak ister.
Ama bunun sonu yok biliyorum. Şu an buluşamıyoruz ama yakında buluşacağız ve aramızda bir şeyler yaşanacağından eminim.
20 yaşındayım ve daha evlilik için de çok var okulum bitmedi. Okurken de evlenemeyiz imkanımız yok.
Ben haram ilişki yaşamak istemiyorum, aslında ilk sevgili olduğum andan beri çok pişmanım ama onun bana olan aşkı, beni hep mutlu etmesi hiç ayrılık düşüncesini aklıma getirmedi.
Tek arkadaşım o gibi ve gerçek anlamda ruh eşim olduğuna inanıyorum ama haram bir ilişki yaşamak istemiyorum tövbe edip bu yükten kurtulmak istiyorum. Elime erkek eli değmedi ve değsin de istemiyorum. Haram bir ilişkinin bana mutluluk getireceğini sanmıyorum her ne kadar şu an mutlu olsam da.
Sizce ne yapmalıyım bir yandan da çok seviyorum onu kaybedersem bundan sonra onun gibi iyi birini nasıl bulacağım?
Aklımda bu mevzuyu anneme açıp ben bir şey yaptım ama çok pişman oldum şimdi de ayrılacağım diyip kendimi hem anneme ve aileme karşı aklamak, Allah'a tövbe etmek hem de ona ailem istemiyor ara verelim diye bitirmek geçiyor.
Annem beni her masum güzel onurlu kızım diye sevdiğinde içimden ağlamak geliyor onlara ihanet ettiğim ve yalan söylediğim için.
Lütfen bana yardım edin.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer