Bir bayan olarak soruyorum bu devirdeki kızlar neden namusuzluğu tercih edip bununla gurur duyuyorlar?

İnan bana bak bu devirde ben özgürüm modernim çağdaşım düşüncesi olduğu için sevgi değer verme olayı kalktı. Artık herkes zevk peşinde ama saygılı namuslu kızlarla kimse evlenmek istemiyor bu daha da iğrenç

İşte bende bunu diyorum kendi gözlerimle gördüm bir erkek kendisi namusuz bir kızla evlendi ve biliyordu kızın geçmişini sırf namusuz diye seçti. Ahlaklı olan dindar kızı seçmedi kendim gördüm. Bu yüzden namusuz kızlar daha çok değerliler erkeklerin gözünde eminim

Keşke dediğin gibi olabilseydi bellide nasibimde evlenmek olmadığını kabullenemediğim için bu kadar üzülüyorum

Ben diyorum ki her insanın kaderinde evlenmek yok bu hayatta her şeyi çabalayarak elde edemiyoruz sıkıntım bu zaten. Keşke kaderimde evlenmek olabilseydi keşke. İnan bana bu kadar acı çekmeyi hiç istemezdim

Yaşım 27 ama yaşımla alakalı değil durum. Çok daha büyük imtihanlarım var evde kaldım diye üzülmüyorum kaderime üzülüyorum ben

Bak şimdi şöyle. Ben 27 yaşımda bir kızım. Açığım ama hiç açık giyinmem sakin çok saygılı edepli bir kızım. Ve bu zamana kadar ne lisede ne üniversitede kimse beni sevmedi beğenmedi iş yerinde de seven bir erkek olmadı. Bu zamana kadar bana karşı ilgisi olan adım atan biri hiç olmadı. Seven olmuştur söylemeye çekinmiştir diyeceksin ama öyle değil gerçek anlamda seven söyler çekinmez. Mesela üniversite okurken bile yılışık kibirli şımarık kızlara aşık olup evlendiler ama beni asla beğenen olmadı bu zamana kadar. Be ben çocukken 3 kez kalp ameliyatı geçirdim vücudumda çok fazla ameliyat izi var. Ve çocuğum olmayacak çünkü doktor kalbin doğumdaki kasıntıları asla kaldıramaz dedi. Yani özetle benim kaderimde hiç evlenmek olmadığı için allah beni beğenen seven birinin olmasına izin vermiyor. Kesinlikle doğru olanı bu zaten bende sevgili olacak gönül eğlendirecek biri değilim evlenip yuva kurmayı çok isterdim ama bu da imkansız. Tek üzüldüğüm şey tek çocuk büyüdüm hep yanlış yaşıyorum keşke bir kere benimle ilgilenen biri olsaydı da bu kadar üzülmeseydim diyorum. Ve beni biri yara izlerimle çocuğumun olmamasıyla kabul eder falan değil kabul edemez ve zaten kabul eden olsa bile evlenemem böyle bir gücüm yok yani psikolojik olarak böyle bir gücüm yok.

Sen benim dediklerimin hepsini yanlış anlamışsın. Hiçbir zaman sevilmemek ve evlenmemek hep yanlız yaşamak senin düşündüğün kadar kolay bişey değil. Hiç sevilmemek çok zor bir duygu. Kimse benimle evlenmeyeceği için yıllardır üzülüyorum. Pozitif olunca umutlu olunca evlenmiyorum sorun bu zaten.

Kısmet Allah’tandır tabiimde ama karaktersiz kötü ahlaksız egolu saygısız vicdansız bir kızla evlenmek de seçimdir kader değildir. İnan bana bak gerçektende ama gerçektende bu devirde vicdanlı insanların kıymeti bilinmiyor. Ben bu kadar vicdanlı olduğum halde çok acı çektim. Geçen sene 2. üniversitemden mezun oldum. Okula yeni kayıt olanlara whatsap grubunda bir sürü ders notu attım sınavlarda kopya verdim iş yerinde çalışanların bazı sınavlarını kendim yaptım ki dersten kalmasınlar iş yerinde çalışıyorlar diye. Ama onlar bir kere bile teşekkür etmediler insan yerine koymadılar beni. Sorun teşekkür etmek değil ama saygısızlıklarına üzüldüm. Ben gerçektende kısmetsiz bir insanım.

Yok öyle değil insanlara iyilik yapıp yüzlerine vurmuyorum ya da bununla asla kibirlenmiyorum. Benim sinir olduğum bana kimse teşekkür bile etmezken kibirli şımarık kızlara değer veren evlenen erkekler. Sadece okul için demiyorum genel olarak iyi ve vicdanlı insanların kıymeti bilinmediği için üzülüyorum. Kendimi sürekli suçluyorum kimse ile evlenemeyeceğim için.