Sevgilimden ayrıldım başkasından hoşlanıyorum?

Ben 18 yaşındayım. Sevgilim ise 19. Sevgilimdi benle ilgilenmiyordu sanki sürekli dersleri bahane ediyor gibiydi. Bir erkekle tanıştım onun ilgisi hoşuma gitti. Sevgilimden ayrıldıktan sonra benle daha çok ilgilendi. Hep eğlendik gezdik dolaştık. O hoşlandığım kişi beni kullandı hemde eski sevgilim beni çok uyarmıştı ama beni kullandı. Çok iyi etkiledi beni hemde çok iyi. Eski sevgilimi çok seviyorum, onu en zor zamanında bıraktım. Bir sınava girmesi gerekiyordu. Çok yıpranmıştım. Dayanamadım sinirlendim bıraktım. O benimle her şeyiyle yanımda oldu ama ben onu bıraktım. Çok pişmanım onu sevmediğimi de söyledim. Engelledim benim için çok çabaladı ama ilişki yaşayacak güç bulamadım. Onu çok özlüyorum ve zor döneminde onu terk ettim. Çok pişmanım ama dönemem. Yazsam mı yazmasam mı bilemiyorum. Beni sürekli sevdiğini söyledi ama çok bunalmıştım. Keşke sınavından sonra bıraksaydım keşke. Benim yüzümden geleceğini mahvettim ama çok yıpranmıştım ve üzülüyordum. Sevgilim benle ilgilenmiyordu sürekli sınavdan sonra düzelicem merak etme vs. dedi ama ben inancım kalmamıştı. Benle ilgilenmiyordu. Buluşamıyorduk sohbet edemiyorduk aylardır böyleydi. Sınavdan sonra düzelicem dedi ama düzeliceğine inancım kalmadı. Değersiz hissetim kendimi. Hem de çok değersiz hissetim kendimi. Önceden de ben ayrılmaya çalılıyordum ama o hiç beni bırakmadı. İyi ki de bırakmadı. Yine aynısını yaptı ama bu sefer ben çok sert davrandım. O kadar iyi birisi ki onu kırarak ondan ayrıldım. Çok pişmanım bu mesajı görüyorsan nolur beni affet. Geceleri seni düşünmekten başka hiç bir şey yapamıyorum. Özür dilerim sevgilim ama bu kadar üzülmeye ve yıpranmaya dayanamadım. Özür dilerim ilk aşkım. Sen çok iyi birisiydin ve çok farklıydın. Keşke seni çok sevdiğimi söyleyebilsem. Sana sarılmak istiyorum ama seni çok üzdüm ve kırdım sen bu kırılmayı hak edicek birisi değilsin o kadar iyi birisiydi ki size anlatamam. Benim için hep çabaladı ama ben yarı yolda bıraktım. Seveni bırakmayın. O iyi kalpli sevgilim bizim için gururunu yerlere serdi bana yalvardı ama ben kabul etmedim. Birilerin dolduruşuna ve boş boş kurmalarım ile ondan ayrıldım. Benim gibi kimse yapmasın 2 ay oldu ayrılalı toparlayamadı o. Ben eğlendim gezdim tozdum ama içime bir şey oturdu. O his işte o his çok kötü. O ise aylardır ders çalışamadı. Ama ders çalış dedim herkese inat ders çalış dedim. Bırakma dedi yalvardı ama istemiyordum. Sevmiyorum da dedim daha da yazmadı zaten. Ben engelledim o da engellemiş ama kaldırmış. Bütün sosyal medya hesaplarını da kapatmış. Kimsenin böyle bencillikler yapmasını istemiyorum. Böyle iyi adamlar bunları hak etmiyor. En azından kırmadan nasıl ayrılırım diye düşünmeliydim. Uzun ama belki bir şeyler çıkartabilirsiniz. Düşüncelerinizi merak ediyorum.