Yanlış mı düşünüyorum. Haksızlık mı ediyorum?

Nişanlım öğretmen 9 aydır tanıyorum kendisini. Canlı derslerin yanı sıra babasından kalan bir dükkanda yoğun bir şekilde çalışıyor. Durum böyle olunca bizim buluşmalarımız sadece düğün alışverişine odaklı oluyor. Her ne kadar ona Bir şey demesemde bu duruma üzülüyorum. Ayda bir bile olsa bir gün kendimize vakit ayırmak çok mu zor. Bencillik mi yapıyorum yoksa önemsenmiyor muyum bilemedim.
Bu arada neredeyse iki günde bir görüşüyoruz. Ama dediğim gibi hep alışveriş vs için. Kendimiz için değil