Hiç bir zaman sevimmeyeceğini anlamak?

Ben ağırbaşlı, bir duruşu olan ve nadiren hoşlanıp rededilen birisiyim. Çok üzülüyorum yalnız kalmaktan. Gençliğim bir başıma üzülerek, ele ele olanları izlerek geçti gitti.. Çapsız adamlar bile seviliyor. Sizler genelde p*ç diye tabir edilen, gevşek, kaşı gözü ayrı oynayan her önüne gelen kıza zarf atan (bunu anlayamazsınız) size sadık olmayacak erkekleri tercih ediyorsunuz. Ki bunları burada dahil bir çok yerde çoğu kızda kabul etti.
Benim suçum yakışıklı olmamak ve her önüme gelene yavşamamak, çoğu her kıza üstü kapalıda olsa yavşıyor. İlla biri tutuyor. Ama benim gibi mal olup yılda ancak 1 kere hoşlandığın olur ve denesen rededilirsin. Her kıza zarf atasın ki biri olsun.. Tamam istemsizde olsa böyle erkek istiyorsunuz ama lanet olsun karaktersiz olamıyorum
bunları kabul etmesenizde gerçekler bu. İyi kalpli size değer verecek erkeklerden depar atarcasına kaçıyorsunuz. Ama hep eksikliği hissettim, bir insan bile gözüme sevgi ile bakmadı. Ömüe geçiyor, gençlik bitti. Sırf yakışıklı olmadığım ve kolpacı gevşek birisi değilim diye yalnızlığa mahkumum. Artık anlıyorum sevilmeye layık değilim ben. Hep üzülmeye, dertlenmeye layık bir adamım. Bir kadın beni ne yapsın dünyaya geldiğim güne lanet olsun
Bu şekilde nasıl ömür geçer?
Hiç bir zaman sevimmeyeceğini anlamak?
Cevapla