Stalk yapmak sevgi göstergesi midir?

Peki bir soru soracağım. Eski sevgiliniz sosyal medyanızda ekli mi veya değil mi? Bilmiyorum ama ekli olduğunu varsayalım. İnstagramda hikayelerine bakmazsanız, fotoğraflarını falan beğenmezseniz bile ona çaktırmadan kiminle takipleştiğine, fotoğraflarına falan bakar mıydınız?

Bir de takıntı niye yapılır ki biri? İnsan ya çok sevdiği birini ya da nefret ettiği birini kafasına takar. Ha ikincisi belki intikam için olur, orası ayrı mesele ama

Ekli olduğunu düşünürsek peki? Yani biraz empati yapın.

Yani o da yazınca yanıt veriyor ama ne olduğumuzu anlayamıyorum. Her zaman yazmıyorum, arada yazıyorum. Hatta ben de bakmıyorum bir süredir o bakmıyor diye hikayelerine. O beğenmiyor diye hiçbir şeyimi ben de onunkileri beğenmiyorum. Artık o ne yaparsa ben de öyle yapmak kararı aldım ama girip profiline bakıyorum. Onun için o da aynı şeyi yapıyor mudur diye düşünüyorum.

Aynen, mantıksızlık. Ben de mantıksız birini kafama takıyorum maalesef.

Ben artık yazmama kararı aldım. Kendisi bana "Boş ver beni, önüne bak." demişti. Madem öyle ben de önüme bakarım. Resmen İbrahim Tatlıses'e başlayacağım şu an.
Aramam, sormam bir daha. Yalvarsan bile Allah'a. Aramam. 😅😅

😃😃O işin şakası

Ne yapayım peki

Bu saatten sonra ne fark eder ki? Anlatsam sadece hatırlamaya yetecek.

Bunu vaktinde yapmıştım. Şimdi çıkartırsam tepki göstermiş gibi olurum. Onun egosu tatmin olur. Bunun için bunu aklımdan geçirsem de yapmıyorum.

Dursun bakalım. Etkiye tepki planım şimdi.
Yazmıyor mu? Yazmamak...
Aramıyor mu? Aramamak...
Herhangi bir beğeni yapmıyor mu? Paylaşımlarını beğenmemek...
Hikayelerime bakmıyor mu? Bakmamak...
Yapacağım tek şey onun yaptığını ona yapmak. Yani ayna görevi yapmak.

Öyle kötü bir ayrılık değildi bizimki. Kavgayla gürültüyle ayrılmadık. Bir saygısızlığımız da olmadı ayrılırken birbirimize. O sadece özel alan özel alan lafı yapıyordu. Benden saklıyordu sosyal medya şifrelerini. Mesela ben arada kurcalayabilmek isterim sevgilimin telefonunu. Ne var göstermediğin diye düşünüyordum. Görüşeceğimiz zamanlar o arabayla geliyordu. Görüşme saatinde evden çıkıyordu. Ben de biraz bekliyordum her seferinde. Bazen ertelemeye de çalışıyordu. Ben de her defasında seni mi bekleyeceğim diye düşünüyordum. Bir şey konuşuyorduk yan yana değilsek mesajlaşarak. Sürekli geç yanıt alıyordum. En son yine geç yanıt aldım. Yanıtı alana kadar hatta bunu aradım. Bakmadı. Hadi ailesi falan vardır yanında. Rahat değildir. Bunu anlarım ama destan yazmasını gerektirecek bir şey de değildi sorduğum sorunun yanıtı. Sinir oldum. En azından iki dakika ona yanıt verebilirdi. Ben de aradığımda da bakmadığı için ben sürekli merak edeceğim birini istemiyorum, seni bu konuda sana ulaşamadığımda, sürekli geç yanıt aldığımda merak ediyorum diye uyarmıştım yazdım. Hadi yolun açık olsun yazdım.
Yani ayrılık kararı benim Kararımdı. Şimdi size soruyorum. Ben yanlış bir karar mı almışım tüm bunlara rağmen?

Ona sorarsan da ayrılan ben olduğum için için ben sevmiyormuşum. Yani bir tepki bekledim. Adam ben de vazgeçtim dedi. Bu kadar kolay vazgeçebildiğine göre demek ki hiç sevmedin dedim. O da ayrılan sensin sevmeyen benim demişti. Ulan sanki keyfimden ayrılık lafı yaptım.

Ben sizin beni anladığınızı anladım. Sanki keyfimden ayrılık lafı yaptım diye ona demiştim.

Anladım ben yanlış yazsanız da.

Keşke ben de öyle diyebilsem