Artık delirmek üzereyim. Sizce Sorun bende mi?

BEn bu kadar sorun yaşamışken ve yaşadığım sorunlarla tek başıma mücadeler edip yanımda kimseyi bulamamanın nasıl bir şey olduğunu biliyorken ayrılamıyorum. Artık ilişki gibi değil de zaaflarımdan faydalanılan bir durumun içindeymiş gibi hissediyorum kendimi. Ayrılmıyorum. Ayrılırsam kendine zarar vereceğini düşünmeye başldım. Bir kere ayrılık lafını açtığımda o işler o kadar kolay değil dedi bana.

Gerçekten denedim. Tek seçeneğim izimi kaybettirmek faşan gibi geliyor. Böyle devam ederse şehir ve telefon numarası değiştirmeyi düşünüyorum. Zor bir yoldan çıktım iki intihar teşebbüsü, sokakta yaşamak zorunda kalmak , kimsesiz olduğum gerçeğiyle uzun süre mücadele. O piskolojiye tekrar girmek istemiyorum. Ama bir yandan d bu yaşadığım şeyler yüzünden eğer bir hata yaparsam başkası da aynı şeyleri yaşar diye düşünüyorum sürekli.

Zaten yan yana geldiğimizde beni konuşturmuyor ki. Ağzımı açtığımda neyden bahsedeceğimi anladığı gibi susturuyor.

Ben maddi manevi elimden gelen her türlü desteği sağlıyorum. Ama zaten kendimi yeni toparlamışken yaşadığı standart bir olayı büyüterek saatlerce anlatması hatta her gün anlatması beni çökertmeye başladı.

Ben bu kadar sorun yaşamışken ve yaşadığım sorunlarla tek başıma mücadeler edip yanımda kimseyi bulamamanın nasıl bir şey olduğunu biliyorken ayrılamıyorum. Artık ilişki gibi değil de zaaflarımdan faydalanılan bir durumun içindeymiş gibi hissediyorum kendimi. Ayrılmıyorum. Ayrılırsam kendine zarar vereceğini düşünmeye başldım. Bir kere ayrılık lafını açtığımda o işler o kadar kolay değil dedi bana.

Tansiyon hastası oldum resmen :(

Neyse teşekkür ederim değerli fikirerin için

Teşekkürler, Güzel günler dilerim ben de