Yalnız kaldığım için kendimi suçlamalı mıyım?

Malesef bağlanma bozukluğu durumuna yatkın, ilişkisine bağlılık ve değer üretemeyen, aidiyet kurmakta zorlanan kişileri hayatınız da hep biriktirmissiniz. Sizinle yol arkadaşlığı kuran değer veren hayatınız da size destek olan sevgi ve ilgi duyan insanları kendinizden kaçırmış olabilmeniz muhtemel. Malesef kadının en büyük yanılgısı bu oluyor. Bir kaç kez benzer yapıda insanlarla ilişkiler geliştirince her seyin ve herkesin bu tür yapilardan ibaret sayiyor. Daha farklı olan, kendi güven algısının dışında kişiler olduğu için birbirinin tekrarı olan yapıdaki ki insanları hayatında hep birikiyor. Bu sizin kendi kişiliğinizin hem sorgulamadığınız bir yönünü oluşturuyor hem de cevrenizde bu tür insanların daha ağırlıkta olmasının bir sonucunu oluşturuyor. Sonuç olarak yüzler sıfatlar bedenler hep değişiyor ama yaşananlar birbirlerinin tekrarından öteye geçemiyor. İlişkileriniz de o derinleşmeyi ve bağlılığı yasayabileceginiz insanlari tanımak için önce kendinizden başlamalısınız. Bu kitabi edinmenizi önerebilirim. Bu kitap sorgulamalarınıza yeni bir boyut kazandıracak. Bu durum size acı veriyor ise lutfen psikologlardan destek almayı ciddileştirin.

Beklentilerinizi düşürün, daha az seçiçi davranın. Tek bir şeyden yola çıkarak insanları eleyip çöpe atmayın. Eminim reddettiğiniz insanların içinde iyi insanlar da vardı. Ve mükkemmeliyetçiliğiniz yüzünden kaybettiniz o insanı. Daha çok insan tanıyın. İçlerinden güvendiğiniz ve gelecek vadeden bir insanla hayatınızı birleştirin. Evlenmek için iyi bir insan tanımak yerine iyi bir insan tanıdıktan sonra evlilik düşünün. Daha kolay olduğunu göreceksiniz Ķüçük şeylerle mutlu olmayı bilin. Ne çok ağırdan alın. Ne de acele edin. Ama unutmayın

Sen kendin için doğru olanı yapmışsın, en azından kendine olan saygını kaybetmemişsin. Bugün bunları düşünüyor olman halen mantığının ve aklının doğru yönde hareket ettiğini gösterir. Bence zamanı suçlamalısın, kendini değil.