Neden bu kadar üzülüyorum?

Birine ihtiyaç duyuyorsan alışmamışsın demektir. Çünkü yalnızlığa alışınca biri olmuş olmamış pek farketmiyor. Varlarsa onlara çok ihtiyacın olmuyor tek başına zaten iyi oluyorsun, alışık oluyorsun sorunları aşmaya, ya bu defa da beraber aşalım dediğin zaman ya da aşamayacağın bir sorun olduğu zamanda orada olacaklarını biliyorsun. Yoklarsa da her şeyi zaten yalnız başına yapmaya alışkınsın çokta koymuyor. Ya da artık yalnızlık zor ve ağır geliyordur birine ihtiyacın vardır..

Şöyle söyliyim herkes iyi değildir herkes duyarlı değildir ve coğunluk umursamazdır ne kadar cok bunu reddetselerde bunlar böyledir bunlara daha doğrusu onlara alışman lazım ve herkese güvenmemeyi öğrenmen şart bunu şu an öğrenemezsin deneyimle olur zamanla alışılır ve artık seni hüzne boğmazlar iyi birisin belli sadece güvenmemeyi zamanla öğrenmen lazım senin gibi insanlar olsa keşke hep etrafta güvenilir insanlar lazım bu devirde

Sevgi istiyorum ama bulamıyorum gibi dedin hmm bak mesela sevgi arandıkca bulunur moralini düşürme ailevi sorunlara bir şey diyemem ama orda oluşan sorunları üstüne alma alırsan ilerde de seni üzer kendini sev ve Hüzne kendini boğma ve güvenebileceğin insanı ya da insanları ara onları aradıkca bulursun İyi insanlar cok üzülür derler ki doğru da sen kendini sev ve güvenini kaybetme eminim eğlenceli birisisindir sadece bunu gösterebiyorsun

Hepsi öyle değil :D mesela ben uyuyamadım ve burda insanlara yardımcı olmaya calışıyorum olabildiğince mantıklı yorumlarla burda bir cıkar yok iki yüzlüler ise onlar hep kendinlerini belli ederler dedi kodu yapanlar veya sosyal cevresinde hep sorun cıkartanlar gibi gibi hep kendilerini belli ederler senin yapman gereken onları görmek ve kendini onlardan uzaklaştırman lazım