Neden hep üzülen ben oluyorum ki her konuda?

Hepimizin zihninde oluşturduğu birçoğumuzun listeler halinde kağıtlara döktüğü bir doğru insan prototipi mevcuttur. Yıllarca bu doğru insan modelini bir nakış gibi işler dururuz. Hayat karşımıza yeni yeni durumlar kattıkça bizler de doğru kişi olabilecek yol arkadaşının özelliklerini mevcut şartlarımıza göre revize ederiz. Hayatımıza birçok insan gider ve çıkar. Her giren yeni kişiyi kafamızda yarattığımız o kişi kalıbına oturtmaya çalışırız. Ne kadar oturtmaya çalışsak da kalıba bir türlü sığmaz çünkü olmayan bir şeyi oldurmaya çalışmaktan ve zorlamaktan başka bir şey değildir bu. Öte taraftan her o kalıba uymayan kişi aslında bizim doğru insan olma yolumuzda nefsimizi benliğimizi törpüleyen yeni bir şekil veren bakış açımızı değiştiren kişi olmaktadır…

Güzel küfreden şairlerde vardır örneğin neyzen tevfik
Ne ceket kaldı, ne metelik cebinde ceketin. Kurtaracağız diye geldiler, içine sıçtılar memleketin