merhabalar,
sevgilimle uzak mesafe ilişkisi yürütmekteyiz. bu ilişkinin baskını odur. bense çeşitli durumlar sebebiyle pasif konuma düştüm. sevgilim çalışsa da çalışmasa da yoğun olsa da olmasa da bana ancak canı isterse yazar, arar. bişey istesem ki bu hayali bile olsa önce reddeder. mesala çine gideriz gezeriz hatta sana çinli şapkası da alırız dedi ben de dedim ki aa sana da alırız beraber takarız dedim. yani daha gidecek miyiz o bile belli değil olmaz ben çin şapkası takmam dedi. bugün dedim ki sabah bugün kendimi çok güzel hissediyorum hadi görüntülü konuşalım, normal telefonla aradı. zaten her konuşmamızda yangından mal kaçırır gibi konuşuyoruz. ya esniyor ya uykusu geliyor. sorsan canım cicim yapıyor. o kadar yapmacık geliyor ki anlatamam. yani bir konu hakkında konuşuyoruz o konu hakkında diyeceğini diyor sonra da benim dediklerimi önemsemiyor bile. başka konuya atlıyor. konuşmanın daha ortasındayken hadi görüşürüz diye kapatıyor. benim görüşmeye konuşmaya ihtiyacım olabileceğini düşünmüyor. telefonuna kaydedebilir özel günlerimizi ben kutlamam diyip kenera çekiliyor. ailesiyle tanıştırdı iş kuracak, annesi falan bana karşı çok iyiler bir senedir beraberiz, bir buçuk 2 seneye evlenmeyi hayal ediyoruz. ama ben sıkılıyorum. yazıyorum 10 dakka 20 dakka bazen saatlerce bekliyorum. konuşmanın ortasındaysakta böyle bir kaç dakka önce konuşmuşsakta böyle. nereye gittin ne bekletiyorsun bu kadar. bugün ben regl oldum. dedim ki yani ilgine ihtiyacım var benimle ilgilen biraz. yok yarım yamalak geçiştiren mesajlar attı, sonra bu dediğim mesaja geç baktı sonra da konuyla alakasız mesaj attı kaçtı. vallahi düşündükçe tiksiniyorum, kendisinden soğuyorum. bunu ona desem nankör der bana. demesem kendimi hapsolmuş gibi hissediyorum. bir ömür diyorum böyle bir herifle nasıl geçireyim. şu an onun o kadar umrunda değilim ki. yani bu ilişki bi tek bana mı lazım ki hep böyle talepleri olan ben oluyorum. bazen arayacağım diyor ben o anı iple çekiyorum aramıyor. neden aramadın ben seni çok bekledim diyorum bu sefer de talepkarsın, memnuniyetsizsin diyor. tek istediğim de tatmin edici iletişim kurabilmek. her aradığında açıyorum, başka seferler de olur da görüşemezsek diye. meşgul olsam da o işi bırakırım. her yazdığında anın da cevap veririm ama gerçekten çok bıktım. yani sevgim de yoruldu. bir insan sevgilisi varken neden yalnız hisseder ki
sevgilimle uzak mesafe ilişkisi yürütmekteyiz. bu ilişkinin baskını odur. bense çeşitli durumlar sebebiyle pasif konuma düştüm. sevgilim çalışsa da çalışmasa da yoğun olsa da olmasa da bana ancak canı isterse yazar, arar. bişey istesem ki bu hayali bile olsa önce reddeder. mesala çine gideriz gezeriz hatta sana çinli şapkası da alırız dedi ben de dedim ki aa sana da alırız beraber takarız dedim. yani daha gidecek miyiz o bile belli değil olmaz ben çin şapkası takmam dedi. bugün dedim ki sabah bugün kendimi çok güzel hissediyorum hadi görüntülü konuşalım, normal telefonla aradı. zaten her konuşmamızda yangından mal kaçırır gibi konuşuyoruz. ya esniyor ya uykusu geliyor. sorsan canım cicim yapıyor. o kadar yapmacık geliyor ki anlatamam. yani bir konu hakkında konuşuyoruz o konu hakkında diyeceğini diyor sonra da benim dediklerimi önemsemiyor bile. başka konuya atlıyor. konuşmanın daha ortasındayken hadi görüşürüz diye kapatıyor. benim görüşmeye konuşmaya ihtiyacım olabileceğini düşünmüyor. telefonuna kaydedebilir özel günlerimizi ben kutlamam diyip kenera çekiliyor. ailesiyle tanıştırdı iş kuracak, annesi falan bana karşı çok iyiler bir senedir beraberiz, bir buçuk 2 seneye evlenmeyi hayal ediyoruz. ama ben sıkılıyorum. yazıyorum 10 dakka 20 dakka bazen saatlerce bekliyorum. konuşmanın ortasındaysakta böyle bir kaç dakka önce konuşmuşsakta böyle. nereye gittin ne bekletiyorsun bu kadar. bugün ben regl oldum. dedim ki yani ilgine ihtiyacım var benimle ilgilen biraz. yok yarım yamalak geçiştiren mesajlar attı, sonra bu dediğim mesaja geç baktı sonra da konuyla alakasız mesaj attı kaçtı. vallahi düşündükçe tiksiniyorum, kendisinden soğuyorum. bunu ona desem nankör der bana. demesem kendimi hapsolmuş gibi hissediyorum. bir ömür diyorum böyle bir herifle nasıl geçireyim. şu an onun o kadar umrunda değilim ki. yani bu ilişki bi tek bana mı lazım ki hep böyle talepleri olan ben oluyorum. bazen arayacağım diyor ben o anı iple çekiyorum aramıyor. neden aramadın ben seni çok bekledim diyorum bu sefer de talepkarsın, memnuniyetsizsin diyor. tek istediğim de tatmin edici iletişim kurabilmek. her aradığında açıyorum, başka seferler de olur da görüşemezsek diye. meşgul olsam da o işi bırakırım. her yazdığında anın da cevap veririm ama gerçekten çok bıktım. yani sevgim de yoruldu. bir insan sevgilisi varken neden yalnız hisseder ki
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer