"Seninle ölüme bile giderim" diyen bir kişi sizce ne kadar samimidir?

Ne de çok duydum bu sözleri zamanında.
"Seni aldatmayacağıma inan, ben diğerleri gibi değilim, her daim iyiliğini isterim, tek gayem geçmişi unutup seninle mutlu olabilmek, dinlediğim her şarkıda sen varsın, tek niyetim sabah olduğunda senden bir günaydın mesajı alabilmek"
Kaç kişiden duyduğumu sayamam bile bunları, nedense her defasında da en büyük tahribatı kendilerinden gördüm.
İnanmak istemezsin, duygularına engel olursun; "geçmişi bu kez düşünme, belki de doğru insan kendisidir, şans tanı" diyerek, geçici olarak kandırırsın kendini.
Her daim de dersin ki "asla yabancılaşma".
"Asla yabancı biri olma bana karşı".
Beklentin yoktur, fakat "keşke" dersin bu süreç boyunca.
Elle tutulur şeyler gerekli bana artık. Görebileyim, hissedebileyim, inanabilsin zihnim, ortak olabilsin tecrübelerim.
Lafta kalmamalı hiçbir detay, küle dönüşmüş kalbimi yeniden inşa edebilsin bu insan.
Bulabilir misin dersen de kesinlikle hayır.
Mümkün değil artık.

Öncelikle parayla düzen kurdurcaksin seni ve sevgilini gezerken yakalicaklar triskadan göturcekler sizi bi depo tarzı mekana adam eline jilet alçak azcık acıya direne biliyorsan Bi defa kesivercek maksat inandırıcılık olsun tabi sevgilin bu durumu gorcek hatta ihanet edip etmicegini anlamak için de adam kıza teklifte bulunacak canını yakmicaz gel benimle yat falan eğer kız kabul etmezse adam eline bir silah alçak kızın kafaya mermisiz ses olcak şekilde sıkcak falan iste eğer kız bu aşamalardan geçerse kız samimidir