Birini reddedince onu kırdığımı düşünüyorum ve çok üzülüyorum. Sizce üzülecek bir durum mu?

Soracağım şeyi ego olarak algılamayın lütfen. Bu duruma üzülüyorum ve sizden kırmadan mantıklı yorum yapmanızı istiyorum.
Sohbeti güzel, eğlenceli biriyim. İyi niyetli, saf bir insanım. Kültür seviyem de iyidir. İnsanlar beni görmeden de konuşsa hoşlanmaya başlıyorlar.
Flört etmiyorum ya da umut vermiyorum. Sadece arkadaş olarak hatta mesafeli davranıyorum ama konuşanların çoğu hoşlanıyorlar.
Güzel de bir kızım. Gördükten sonra da daha fazla hoşlanıyorlar.
İnsanları kırmadan bir şekilde reddediyorum ama kırılıyorlar haliyle üzülüyorum.
Ya da bazıları kendileri konuşmak istemediklerini çünkü beni arkadaş olarak göremeyeceklerini söylüyorlar.
Suçum nerede inanın bilmiyorum. Her seferinde aynı durum. Ve çok sıkıldım. En iyisi kimseyle konuşmamak gibi geliyor.
Sizce ne yapmalıyım?