Merhaba.. Kalbine giren kişi üzgünse o an kara bulutları tek tek dağıtmak için kendini ortaya koyacak kadar büyük mü seversin yoksa kolaya kaçıp kenara mı çekilirsin.. ? Keyifli günler..
Hayatımızdaki insan üzgün olduğunda onun yanında olup, neşelendirmek çok da büyük bir şey değil ki. Önemli ama büyük değil. Ya da benim büyüklük anlayışım bu değil. Kenara çekilecek olan seviyorum demesin zaten. Elimden geleni yaparım. Başaramıyorsam da en azından yanında olurum her şekilde.
Bu dünyada her şey bakidir. Kimseyi o kadar çok sevmeyin, kendinizi bile. Bugün güzellikler, melek gibi fizikler, bebek gibi tenler bile gelip geçiyor. Bazen ansızın yakalıyor, bazen ağrılı sancılı uzunca seneler boyunca... Duygular gibi. Sürekli ağlayamadığınız gibi sürekli gülemezsiniz de, sürekli öfkelenemediğiniz gibi sürekli durgunda olamazsınız. Bir şeyler gelip ve geçer, durağan değillerdir. Matematikte belirsizlik gibi, bu kadar değişkenlikler var iken, şu dünyanın kavrayışından varlığından öteye geçip, ona sonsuz gibi muamele etmek, ne büyük bir acı ne büyük bir ahmaklıktır.
Vallahi tam olarak anlattığın gibi seviyorum. Kuru kemikten ilik çıkartırım sevdiğim kızın üzülmesine izin vermem üzeni de üzerim. Herkes ayağını den alacak benim yanımda değer verdiğim insan varken. Sevgili veya ailem farketmez. Değer verdiğim kim varsa ona karşı herkes haddini bilecek yoksa üzerim and that's that :)
Dünyayı falan yakmam. Büyük laflar edenlerin sevgileri küçüktür onu bir dip not olarak belirtim. Üzgünse ki oluyor bazen, görüşür ve sohbet ederim, dinlerim, yanında olduğunu hissettiririm. Bir acı gelmişse onu yaşamak gerekir. Yoksa iyileşmez. Yok edemem ama yalnız da bırakmam
Esas olan ağlarken onunla beraber ağlamak değil, o ağlarken onu güldürebilmektir. Kenara çekileceksem nerede kaldı benim sevgimin anlamı? Sevdiğim zaman delice seviyorum. Tek tebessümü için gerekirse dunyayi da yakarım
Seversem derdi benim derdimdir tabiki kendimi ortaya atabilirim gülüşün sönmüşse demişsin 👍 cok üşüdünse canımı yakabilirsin , daha nasıl anlayabiliriz ki 😉