Hiç sanaldan birine aşık oldunuz mu?

Ben oldum hâlâ da seviyorum onun için her gün ağlıyorum ama biz sevgili değildik ben onu seviyorum sadece o beni arkadaşı olarak görmüş hep onu unuttuktan sonra kimseyi sevmek istemiyorum büyük konuşmak istemem ama özellikle de sanaldan

He ya, yaptım öyle bir hata. :'))
Hâlâ canım yanıyor, hani karşında olsa yüzüne tükürebilirsin.
Yedi yüz kilometre ötede ve elin kolun bağlı.
Anca ana bacı küfredebilirsin, düşünüyorsun durup. "Adam böyle p*slikse anasının bacısının ne suçu var? Ayrıca bugün ona yarın sana..."
Sonra vazgeçiyorsun işte.
Yapabiliyorsan birkaç laf yığıştırıyorsun çaresizlikten, yoksunluktan elleri titreyen eroin bağımlıları gibi elin titrerken klavye üzerinde. O an ne yazarsan işte ya da olayları kime yüzeysel anlatıp nasıl doldurulduysan anlattığın kişi tarafından "Sen haklısın elbette, sana böyle davranması büyük saygısızlık, seni görmezden gelemez, o kim ki, ağlama ya, s*ktirsin gitsin!" şeklinde...
En sonunda yarım yamalak içini döküp tekrar ulaşmamak adına her yerden siliyorsun çünkü eminsin, gördükçe yazacaksın.
Olurken iyi güzel de, bitimi hiç hoş değil.
Başını yastığa koyuyorsun o,
Başını yastıktan kaldırıyorsun, içinde bir şeyler kabarmış. İki yönlü bir kabarma bu. Hüzünden, öfkeden ve başka sebepten... :DD:D:
Mesaj atmış mı diye bakıyorsun, atmayacak biliyorsun ama bir umut... Yok, yok, yok...
Birkaç gün sonra kabulleniyorsun ki "O beklediğin mesaj asla gelmeyecek çünkü sen asla onun bu denli s*kinde olmadın."
Arada bir bu yoksunluk artıyor. Önüne gelene sarmaya yelteniyorsun ve son anda kendini durduruyorsun, önüne gelen adama da yazık şimdi, "Gerçi onlar dünden razı ama sen yapma." diyorsun kendi kendine.
Uzaklaşıyorsun her şeyden.
Ders dinlerken aklında o,
Müzik dinlerken aklında,
Spor yaparken, dört nala koşarken aklında o...
Yazmadığı her vakit öfken katlanırken her zaman aklında o var.
İftarda bile aklında o, yemek yiyemiyorsun. Gece boyunca miden ağrıyor kendi kendini sindirmekten, üç kilo veriyorsun ama mutlusun. "En azından kilo veriyorum... "
Özetle birkaç günlüğüne yaşadığın an 'O'na indirgeniyor, karşında o olsa belki içindekileri kusup bitirebilirsin ama işte kusamadığın bütün o hislerinle sen, dımdızlak kendi boşluğunda dikiliyorsun. Günlerce ve acı içinde.