Bir kadın önce neresinden sevilmeye başlanır?

Kalp ve göz, gözler kalbin aynasıdır eğer gözü gözüne bakamıyorsa demek ki sende bir şeyler var onu yakan bir şey sana baktıkça içi yanıyor o yüzden bakamıyor senin gözlerine baktıkça mum gibi eriyip gidiyor. sonra yüz ve dudaklar gelir. Eğer seni seviyorsa yüzü hep mutludur sana baktıkça yüzü inci tanesi gibi parıldar göz kamaştırır. seni gördükçe yüzü güler güldükçe dünyaya ışık saçar suratına bakamazsın bakmaya çalıştıkça gözlerin kamaşır. Ondan sonra ise kaşlar ve saçları gelir. Kaşlar şimşek ve yağmuru temsil eder. Kızdığında ve üzüldüğünde şimşek gibi çarpar sevdiğini yakar bedenini küller eder savurur gökyüzüne, güldüğünde ise sanki bir yaz yağmuru gibi serin ve rahatlatır sevdiğini hiç bitmesini istemezsin. saçlar ise okyanus gibidir. Yeterince sağlam değilse gemin fırtınada kaybolursun alabora olursun yüzme bilmiyorsan eğer çırpındıkça batarsın okyanusun derinliklerine.

Çocukluğundan başlanır, babasının bıraktığı izlerden, karanlık odalardan, ağlama krizlerinden. Nedensiz öfkelerinden belki. belki uzun dalıp gitmelerinden. Bir kadın sevilmeye bir önceki adamın bıraktığı izlerinden başlanır.
Çünkü mutlaka başka bir adam vardır, sizden önce yaralayan bir adam.
Meriç’e bağlamadan, usulca sarıp sarmalayarak başlanır.
Unutturarak belki.
Belki hiç hatırlatmadan, bilerek ama. Sevilmeye güçsüzlüklerinden başlanır, sana güveniyorum, yaparsın diyerek belki. Çünkü hayat yapamayacağımızı söyler bize hep. Sevilmeye özgüveninden başlanır. Bir sürü cevap vererek başlanır, anlatarak, anlayarak, anlamaya çalışarak.
Tedavi edermiş gibi değil ama, gülüşünün gözlerinin hastası olarak başlanır. Gözlerinden başlanır, gülüşüyle taçlanır. Bir kadın sevilmeye neresinden başlanır.
Kalbinden sandığımız şey aslında akıl.
Sevilmeye aklının güzelliğinden başlanır.