Ben hiç iyi değilim?

8 ay. 8 ay birbirimizi gerçekte görmeden konuştuk ve sevgililerin yapabileceği her şeyi yaptık sarılmak hariç, koklamak hariç, öpmek hariç.. Hayatımda bu kadar bana denk olan birini görmedim. O da benim gibisini. Farkındayım. Artık çok sıkılmıştım bu durumdan ve konuyu açtım. Biz konuşurken eğleniyoruz ee sonra? Dedim. Yani nereye kadar bu böyle devam edecek? Bana kendisinin de ilgisi olduğundan bahsetti. Kaçamayız artık ikimizde konuşmalıyız dedik. Kendisinin iki tarafı varmış: Biri kötü çocuk, her türlü kötülüğü yapabilecek potansiyeline sahip biri diğeri ise hayatını en masum çok düzgün bir şekilde yaşamak isteyen biri. Bir karar vermemiz gerekiyor artık. Ve kendisi en başından beri hep arada kalmış hatta beni kendinden soğutma düşüncelerine bile girmiş ama başaramamış yani bana yansıtmadı. Şimdi de kendisi hangi yönünü seçeceğini bilmediğinden benden bir karar vermesini istiyor. Eğer iyi yönünü seçerse kötü yanının ağır basmasından ve beni üzeceğinden, vebalini almaktan, beni kaybetmekten korkuyor. Benim verdiğim karara gelirsek bitirmek istedim. Bu aramızdaki durumun sonunu iyi göremedim çünkü. Gayet normal, tartışmadan ve içimiz buruk bir şekilde bitirdik. Ve şu anda da yanına gitmek istiyorum. Bir kere de olsa gerçekte görmek istiyorum onu. Bunu yapmalı mıyım? Ve doğru bir karar vermiş miyim? Çok uzun anlattım biliyorum buraya kadar okuyup cevap verdiyseniz çok teşekkür ediyorum.