İyi akşamlar. Çocukluk, ergenlik ve sonrası zaman dilimlerinde anne ve babasından yeteri kadar ilgi ve alaka göremeyen, sevgisiz büyüyen çocuklar, yetişkinlik dönemlerinde daha mı çok bocalıyor sizce özellikle de özel hayatlarında? İç dünyalarında eksikliğini çektikleri o şefkati, sevgiyi, ilgiyi bu şekilde mi gidermeye çalışıyorlar acaba? Bu da onları birtakım duygulara ve değerlere aç bir hale getirip, karşı cinse karşı daha da savunmasız ve kullanılmaya müsait bir hale mi getiriyor?
Aileden yeterli sevgiyi görmeyen bireyler, aşk ilişkilerinde daha mı savunmasız olur?
Güzel soru ve güzel tespit! Evet aynen dediğin gibi oluyor genelde. İlgili ve çocuğuna sevgisini gösterebilen ebeveynlerin elinde büyüyen çocuklar, diğerlerine nazaran daha öz güvenli ve daha sağlam karakterli oluyorlar. Zaten aileden yeterli sevgiyi görememenin yetişkin bir birey olunca, en kötü yansıması öz güven eksikliği oluyor. Hâl böyle olunca da aşk ilişkilerinde sevgiye ve ilgiye daha çok ihtiyaç duyduklarından onları herhangi bir şekilde kullanmaya çalışanların tuzağına daha kolay düşebiliyorlar..
Gerçekten aile o kadar önemli ki, hele de bir çocuk için. Çoğu insan bence de ailede bulamadığı sevginin boşluğunu aşkla doldurmaya çalışıyor. Bu boşluk maalesef aşk, birliktelikle kolayca kapanmıyor. Ya sürekli ilgi isteyip ufacık bir ilgisizliğe, ailesine benzer yaklaşıma katlanamıyor ve korkuların ardı arkası kesilmiyor ya da tamamen kendini kapatıyor insanlara. Ailesinden dahi o sevgiyi yeteri kadar görmediği için hayatına sonradan dahil olan birinin sevgisine inanmak zor geliyor. Önce kendine iyi gelmek için çabalamalı, insan kendine iyi gelemedikten sonra kalan herkes kuru kalabalık. Ve tabi insana ailesinden çok aile olabilen insanlar da var. Fazla beklenti ya da fazla önyargı içerisinde olmadığında net görebiliyor insan yaklaşımları , aksi takdirde sürekli hayal kırıklığına sebep olur bu durum.
Sonuç olarak, sevgi görmeyen insanlar değersiz hisseder ve değer görmenin yollarını arar.
Bunun için güç, ün, mevki gibi dış etkenlerin peşinden koşar. Bireysel sevgi bağı kuramadığı için de gerçek sevgiye ulaşamaz.
Onun için çocuklarımıza gerçek sevgi verelim ki, değer görmek için dış etkenlere yönelmesinler.
Ancak ve ancak gerçek sevgiyle yetişen çocuklar “lider, öncü, başarılı” olduğunda; bunlar asıl “amaçları” değil, başarılarının bir “sonucu” olacaktır...
Bence kesinlikle doğru bir tanım. Örnek verecek olursak baba figürü kız çocuğu için dünyanın en önemli şeyi aslında eğer ki yeterli ilgi, alaka, sevgi ve şefkat goremezse aşk ilişkilerinde arıyor bu duyguları ve o kadar büyük sevgi, ilgi açlığı gerçek manada kör edip çok yanlış tercihler yaptırabiiyor malesef.
Sevgiye aç oldukları için aşk hayatlarinda daha çok bağlanabiliyorlar. Daha kolay inanabiliyorlar. Tabi hepsi için bu böyledir diyemem biraz da ne kadar güçlü iradeniz olduğu ile ilgili bir durum
Kullanılmaya daha müsait hâle getirmiyor ama ilgiye aç oluyorsunuz ve bu hata yapmanıza sebep oluyor. Özellikle size birisi ilgi gösterince aşık olduğunuzu zannediyorsunuz. Olmayacak insanlarla birlikte oluyorsunuz. O yüzden aile sevgisi inanılmaz önemlidir...
Ben ailemden sevgi alsam da bunu net hissedemedigim için sevgisiz büyüdüm diyebilirim. İlişkilerine baktığımda maalesef sevme konusunda çok tedbirliyim. Kolay kolay sevemem. sevdigimde de mutlaka kendime birgün bitecek diyerek soğumaya çalışırım. Heran gidecek hayatımda olmayacak gözüyle bakar , değer vermem veremem, azıcık değer gösterirsem 100 kat karşılığını isterim ki ilerde ayrılacağım zaman karşılıksız sevgim olduğunu sanmayın diye.
Bence bu doğru olabilir erkeklerde anne sevgisi kızlarda baba sevgisi eksik olunca o eksikleri bir başkasında arama olasılığı çok yüksek bence ve Buda iliskiyi etkiler ister istemez
Anne babadan sevgiye şefkate doymamış çocuklar yetişkin oldukları zaman mesela erkekler hayatındaki kadını anne gibi algılayıp ondan merhamet bekliyor tabii bu durumda evliliklerde problem yaratıyor aynı şeyi kadınlarda da geçerli sevgiye aç bir birey karşı cinste babasının vermediği şefkati arıyor ve her türlü ilgiyi yanlış algılatiyor bu yoksunluk
Bazı aileler çocuğa ilgi ile çocuğa sevgiyi cok karıştırıyor. Sevginin her türlüsü insanı besler mutlu eder. Sevgisiz büyüyen çocuklar mı bilmiyorum ama bağımlı kişiler daha cok bocaliyor
Gercekten aileden akraban nasil bi tepki ilgi önem gorüyorsanız bu tüm hayatinizda etkili olyor. Ailemden kimse beni sey yerine koymaz evlendim halâ devam ediyor. Kimse adam yerine koymyor...
Kesinlikle öyle. Ailenden görmediğin şefkati başka birinden görünce ona tapıyorsun. Ne yaparsa yapsın bırakamıyorsun. E haliyle kullanıyor seni. Ama ona kızamıyorsun bile..
Hepsi için aynı şeyi söyleyemeyiz tabii ama. Kesinlikle bir çoğu bu şekilde bocalıyor maalesef :(
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Günlerdir yaşadığım olumsuz bir flört olayından sonra bunu düşündüm tamda bu soru çıktı ve evet doğru bence yeterince sevildiğimi hissetseydim bu kadar bağlanmazdım ilişkiye
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Ben bu tarz şeylerden de aşırı derecede nefret ediyorum.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Evet kişi kendini yetersiz hissediyor ve her ne kadar acı çekse de ilişkiye devam ediyor bence