Şarkılarda "Aklınızın dalıp gittiği insan" var mı, nasıl baş ediyorsunuz bu duyguyla?

Onun çok sevdiğim bi fotoğrafı var bana anlık çekip atmıştı. Mesela o fotoğrafı açarım üstüne bir de onun hep dinlediği o hüzünlü şarkıları açar ağlaya ağlaya fotoğrafıyla konuşurum. Aldatılmanın acısını yaşarım içimde. 9 yılın hatrı nerde diye sorarım ona. Cevap vermez ama gözlerinden alırım ben her şeyin cevabını. Biliyor musunuz ben kendimi sevmedim onu sevdim. Onun için ailemden bile vazgeçmeyi göze almıştım. İnsan ailesi olmazsa yaşayamaz belki ama ben onsuz kalırsam canıma kıyarım derdim. Kıymışlığım da var. Herneyse işte açıyorum fotoğrafı ağlıyorum ya; sen yanımda olsan ağlama der sarılırdın diyorum. Göz yaşlarımı silerdin elinle diyorum. Hoş sen yanımda olsan ağlamazdım zaten diyorum sonra. Gülerdim hep. Sonra aklıma geliyor yine; 9 yılda benim bildiğim 3-4 kez aldatıldığım. Her seferinde kendi içimde affettim seni, pişman olmadığın halde. Bir daha yapmaz derdim ama ben öyle yaptığım için sen bir daha yaptın bunu anladım bu sefer. Seni hep çok sevecem derdim ona yine söylüyorum; seni hep çok sevecem sevgilim. Ama sessizce, sen dahi bilmiceksin artık seni sevdiğimi. Bir ben bilecem, bir de yalnızlığım.
İşte aklım dalıp gidince bunları yaşıyorum ben. Allah kimseye benim yaşadıklarımı yaşatmasın. Gençliğim, çocukluğum, hayatım mahvoldu bir sevda uğruna. Ama buna rağmen hala çok seviyorum onu.