Hiç ezberlerinizi bozan bir ilişki yaşadınız mı?

:) Evet yaşadım. İliklerime kadar onu sevdiğimi ve onu istediğimi biliyordum. Doğru , yanlış neydi bilmiyordum ama benim için doğru olan şey ya da doğru olan insan sevdiğim ve bir şeyler hissettiğim insandı. Bir şekilde ilişkimiz oldu kendimi yalnız hissettiğim çok oluyordu , beni önemsemediğini hissettiğim , kıskanmadığı anlar veya arayıp sormadığı her an kendi kendime düşünürdüm nedir bu meraksızlık diye.. empati kurduğumda benim merak ettiğim , sorguladığım şeyleri o yapmıyordu belki de umurunda olmuyordum. Herkes eşit derecede sevemiyor galiba. Belki sevgisi yetersizdi , belki de bana karşı çok yoğun aşk ve heyecan hissetmiyordu. Çünkü insan oğlu kaybetme korkusu ve çok yoğun hisler hissettiğinde mutlaka karşısındaki insana bunu yansıtır en iyi örneği kendim. Kendimden bildiğim hislerim var ve tamamen karşılık bulamayan hisler. Bu durumda ilişkide yıpranmalar ve duygusal tatminsizlikler başını alıp gidiyor hep acabalarla yaşamaya başlıyorsun ve kendini değersiz hissedip önünü göremiyorsun. Bu sevgisizlik ve değersizlik hissi gün geçtikce ilişkinizde bariyer görevi görüp o kişiyi bu kadar duyarsız olduğu ve bize değersiz hissettirdiği için woww gibi görüyoruz. Çünkü insanlar kendisine değersiz hissettiren insanlara zaaflar besliyorlar nedenini asla bilemesem de psikolojide mutlaka bir tanımı olduğunu düşünüyorum “kaçan kovalanır”hesabı ile doğru orantıda. Yani bir ilişkide her zaman bir birliktelik olsa bile ilişkinin içinde değersiz hisseden ve hissettiren biri mutlaka olur ve bu toksik ilişkiye dönüşüp bizi bağımlı hale getirir.

Evet ezberleri bozan bir ilişkim oldu halen devam ediyo ama ben endişe etmeden duramiyorum biz birbirinin aksi iki zıt kutup gibiyiz normalde olsa asla tanisamayacagim biriydi o bir gecenin yarisi tesadüfen tanıştık o günden sonra kopamadik hayatm boyunca yasamadigi heyacanlari yasadigini söylüyo ki bende aynen öyle hic kolay olmadi 2 senedir tartismadigimiz bir hafta yoktu her ay ayrılır yine barisirdik bu beni çok yormus çok hirpalamisti artik vazgecmeyi düşündüm ardindan hemen kendimi onunla nisanlanirken buldum dugunumuze 5 ay var endiselerim bitmiyor

İlişki değil de sanırım şu anki içinde bulunduğum durum ezberleri bozar nitelikte.

Sevdiğimi itiraf ettim, reddetti ama tam olarak istemez gibi değil. Nasıl anlatsam ki? Çok garip. İstiyor gibi ama kendini yeterli görmüyor gibi de. Hem cesur gibi hem de aşırı korkak gibi. Anlamıyorum onu da onunla olan ilişkimi de. Hem kıyamıyor hem de kolayca harcıyor. Kaçsam kovalayamıyor, kovalasam kaçıyor. Çok garip biri😅