Askerle evlendim ama bin pişmanım?

Mesleğine çok saygım olduğu için asker bir eş tercih ettim. Beni facebook tan buldu. Ben de hemşire olduğum için bana uygun olduğunu düşündüm. Tanıştık neyse bana deli gibi aşık olduğuna inandırdı, o kadar saygılı ve efendiydi bu adamla evlenmeliyim dedim. İlk günlerden hemen evlenme niyetinde olduğunu söyledi ben de kabul ettim. Evlilik dısı bir ilişkiye karşıydım. Nişanımız yapıldı, her şey peri masalı gibiydi. Uzak bir yerde olduğu icin ne yaptığını bilmiyordum. Bi mesaj aldım ve fotoğraflar nişanlıyken benimle başkasıyla ilişki yasamış cok zor günler geçirdim. Ailem nişanı atmamamı onu adam edebileeğimi söyledi. Bir kaç hatasini daha yakaladım ama sustum. Evlendiğimiz günler de ikimizin de işi farklı şehirlerde olduğu için ne olduğunu anlamadım. Neyse belirli bir süre sonra aynı sehire ayarlayabildik. Benim mesleğim gereği ben de cok yoruluyordum. Bana sinirli ve kötü davranmaya başladı, bağırmaya, benim mesleğimi küçümsemeye. Onun egosu, siniri ve beni düşük görmesi ile baş edemiyordum. Bana disiplinli olmam gerektigini istediği saatte uyanmamı söylüyordu. Her gün mutsuz ve sinirli işe giderdi. Yüzü hiç gülmüyordu eskisi gibi. O benim için ölesiye seviyor dediğim adam benimle her gün kavga eder olmuştu. Her gün yemek bekliyordu, corabini bile kendi cikarmiyordu. Hem işe gitmemi, hem ona güzel yemekler hazirlamami, onu güldürmemi istiyordu. Cahiliye dönemini yaşattı bana. Üstelik uygunsuz şeyler izlediğini ve başka kadinlara yazdigini ve gittigini yakaladim. Zamanla anladim kimse kimseyi adam edemez. Hem benim hayatimi mahvetti. Bana en baştan ben böyle bir adamim deseydi onu seçer miydim? Kadın olduğum için her şey benim görevimmiş. Hatta başka kadinlara ilgi duymasinin nedeni benmişim. Çocuğumuz olmadı diye beni suçluyor? Meslegim varken kendime yeni bir hayat kurmak istiyorum? Çocuk zaten düsünmüyorum? Bana boşanmazsin dedi. Beni kimse birakamaz diyor?